ارتودنسی در بارداری و شرایط آن

669816_596

ارتودنسی در بارداری و شرایط آن

بارداری یکی از شگفت‌انگیزترین مراحل زندگی بانوان است. اگر در طول دوره درمان ارتودنسی دندان‌ها متوجه شدید، که به زودی مادر خواهید شد، هیچ دلیلی برای صرف نظر کردن از ارتودنسی وجود ندارد. به طور خلاصه ارتودنسی و بارداری هیچ اثر منفی مستقیم یا معکوسی روی هم ندارند. یعنی نه بارداری مستقیما به ارتودنسی صدمه می‌زند و نه ارتودنسی خطری برای بارداری محسوب می‌شود و زنان حامله میتوانند به منظور اصلاح طرح لبخند خود اقدامات ارتودنسی انجام دهند. ارتودنسی در دوران بارداری کاملاً ایمن است و اگر درمان را پیش از باردار شدن شروع کرده‌اید، حتماً پزشک را از این خبر هیجان‌انگیز آگاه کنید.

ارتودنسی بارداری:

در دوران بارداری میزان جرم و دیگر رسوبات میکروبی بیشتر از مقدار قبل از بارداری است. در نتیجه مقدار التهاب نیز بیشتر از دوره قبل از بارداری می شود لذا در بعضی موارد ممکن است این مشکل همراه با خونریزی از لثه هم باشد. حال اگر بیمار سیم ارتودنسی هم داشته باشد ممکن است التهاب لثه و مشکلات لثه ای افزایش یابد ولی در صورتی که بیمار بهداشت مناسبی داشته باشد و دندانها هیچگونه جرمی نداشته باشد ارتودنسی نامرئی در این دوران نگرانی نخواهد داشت. رادیوگرافی مادر در هنگام ارتودنسی نیز مشکل خاصی را برای جنین بوجود نمی آورد چرا که مطالعات ثابت کرده است زیان‌های اشعه ایکس دندان‌پزشکی بسیار بسیار ناچیز است مخصوصا با تکنولوژی‌های جدید و فناوری‌های دیجیتال رادیوگرافی دز استفاده شده برای بیماران خیلی کمتر هم شده است. اما در ‌‌نهایت این اشعه‌ها مضر هستند و اصول درمان ایجاد می‌کند که هر بیماری را زمانی که واقعا نیاز زیادی وجود ندارد در معرض این اشعه قرار ندهیم.

در مورد استفاده از بی حسی موضعی معمول دندان‌پزشکی نیز برای زنان باردار سالم و جنینشان هیچ زیان شناخته شده‌ای وجود ندارد. در مراحل پایانی بارداری ممکن است خانم‌های مشکل فشار خون پیدا کنند نوع بی‌حسی گا‌ها به ندرت تغییر پیدا می‌کند. با اینکه متخصص ارتودنسی برای درمان زنان باردار در دانشکده‌ها آموزش دیده‌اند و نحوه درمان را به خوبی می‌دانند اما لازم است از پزشکی که خانم باردار تحت نظارت او قرار دارد درخواست شود اجازه انجام درمان ارتودنسی، زمان مناسب، طول درمان مناسب، نوع ماده بی‌حسی و امکان انجام رادیوگرافی اشعه ایکس.را برای بیمار مشخص نماید. بیماران حتی با وجود سیم های ارتودنسی می توانند عمل جراحی سزارین برای به دنیا آمدن کودک داشته باشند

مراقبت از دهان و دندان زنان باردار در هنگام ارتودنسی:

در زنان حامله، به سه دلیل بیماری دندان و لثه بیشتر دیده می‌شود؛

۱- مصرف بیشتر مواد قندی

۲- حالت تهوع و استفراغ که باعث اسیدی شدن بزاق می‌شود.

۳- بی‌حوصلگی

فاکتورهایی که متخصص ارتودنسی می بایست در هنگام درمان یک فرد باردار مدنظر قرار دهد:

1) بارداری سبب ایجاد gingivitis و پریودنتیت می گردد.

2) تغییرات هورمونی در این دوران روی حرکت دندان (Tooth Movement) تاثیر می گذارد.

3) عادت های غذایی و تمایلات خوراکی مختلف شخص باردار می تواند در درمان ارتودنسی اختلال ایجاد کند

4) تاثیر داروهای مختلف استفاده شده در دوران حاملگی روی حرکت دندان باید مدنظر واقع شود.

بی حسی های دندانپزشکی و بارداری:

مصرف دارو در مادران باردار به خاطر تغییرات هورمونی و بیولوژیک و احتمال خطر به چند دسته طبقه بندی شده: A،B،C،X. داروهایی که در این طبقه‌بندی در دسته X قرار می‌گیرند خطرناکترین و آنهایی که در طبقه‌بندی A وB قرار دارند، بی‌خطرترین داروها محسوب می‌شوند. استفاده از داروهای گروه C که در صورت ضرورت موردی ندارد.

بی‌حسی‌های دندان‌پزشکی هم یک نوع دارو محسوب می‌شوند؛ پس در این طبقه‌بندی جای می‌گیرند. به‌طور خلاصه در دوران بارداری می‌توانیم از تمام انواع داروهای بی‌حسی، به مقدار لازم و ضروری (و نه زیاد)، استفاده کنیم؛ چراکه تمام بی‌حسی‌ها در رده B و C طبقه‌بندی می‌شوند. در میان داروهای بی‌حسی دندان‌پزشکی که در طبقه B قرار می‌گیرند می‌توان به لیدوکایین اشاره کرد. از انواعی که در گروه C جای می گیرند می‌توان پریلوکایین و بوپی‌واکایین و مپی‌واکایین را برشمرد. بر این اساس تزریق لیدوکایین که استفاده از آنها برای مادران باردار کم‌خطرتر است توصیه می‌شود. از میان داروهای بی‌حسی مرسوم در ایران، استفاده از دو دارو، پریلوکایین (که با نام تجاری سیتانست شناخته می‌شود) و آرتی‌کایین (که با نام تجاری یا آرتی‌نیبسا شناخته می‌شود)، در زنان باردار ممنوع است. تزریق این دو دارو به زنان باردار ممکن است منجر به اسپاسم عضلات صاف و در نتیجه زایمان زودرس شود. پس توصیه می‌شود در این بیماران حتما از لیدوکایین استفاده شود.

معایب ارتودنسی در زمان بارداری:

- تغییرات هورمونی دوران بارداری سبب افزایش تحریک پذیری و التهاب لثه دندانها می گردد. این امر در پیوند با مشکل رعایت بهداشت دستگاههای ارتودنسی می تواند عوارضی از قبیل تحلیل لثه و استخوان اطراف دندانها و پوسیدگی های دندانی را به همراه داشته باشد.

- به دلیل تکامل جنین بالاخص در سه ماه اول بارداری نباید بیمار تحت اشعه قرار گیرد. با در نظر گرفتن نیاز به تهیه رادیوگرافی های دوره ای ارتودنسی این امر ممکن است سبب اخلال در روند درمان و ارزیابی پیشرفت ارتودنسی گردد.

- خوابیدن مادر باردار روی یونیت دندانپزشکی بالاخص در سه ماهه سوم بارداری به دلیل فشار جینن مشکل است.

ملاحظات درمانی بیمار:

ملاحظه نمودن موارد زیر در یک بیمار باردار بسیار مهم می باشد:

1) گرفتن تاریخچه دقیق پزشکی ، دندانی و روانی – اجتماعی بیمار

2) مشاوره با پزشک زنان در صورت وجود هرگونه مشکل در فرد باردار در طی بارداری و نیز در بارداری های قبلی

3) ثبت انگیزه و اشتیاق بیمار در حفظ بهداشت دهان در قبل و طی بارداری

4) عدم تجویز داروهای ضد درد غیر استروئیدی ( تا حد امکان)

5) بررسی دندان های کشیده شده در بیمار و اینکه دندان به چه علت کشیده شده است ( بهداشت نامناسب – تروما و …)

6) معاینه دقیق لثه و ثبت هرگونه خونریزی

7) دادن نوبت در فواصل کمتر برای کنترل بهتر و بیشتر بافت های لثه

8) اجتناب از تجویز رادیوگرافی در زمان بارداری

9) در طی 3 ماه اول بارداری بسیاری از خانم ها دچار عادات بد غذایی و احساس تهوع مخصوصا در طی صبح می باشند به همین علت باید از دادن نوبت به بیمار باردار در صبح خودداری نمود

ارتودنسی لینگوال چیست؟ (روش، مزایا و هزینه)

یکی از مواردی که به شدت مورد توجه بيماران و شرکتهای تجاری قرار دارد استفاده از روشهايی است که براکتها ( نگينهایی که برای درمان ارتودنسی ثابت استفاده میشود) از داخل دندانها چسبانده شود و بدون ديده شدن هيچ اثری، دندانهای بيمار صاف شوند.از انجاييکه اين درمان برای رسيدن به نتايج موفقيت آميز نياز به ابزار و تجهيزات خاصی دارد ،امکان انجام آن در ايران با امکانات موجود تنها برای درمانهای ساده و جزيی ممکن می باشد . البته در اين موارد هم چسباندن براکتها از سمت داخل دندانها به شدت باعث آزردگی زبان بيمار شده و مشکلات قابل توجهی را هنگام غذا خوردن برای بيمار به وجود می آورد که در مواردی ،بيماران بخاطر عدم تحمل آنها با مراجعه خواهان توقف درمان خود مي شوند. البته ارتودنسی با این روش باعث داشتن طرح لبخند بهتری در دوران درمان می شود.

LG_1373792830_287afc5d1b9a0fa5a4e0d786126c96a3
روش انجام ارتودنسی لینگوال

بر خلاف ارتودنسی ثابت به روش معمولی که در آن وسایل ارتودنسی به سطح خارجی دندانها متصل می شود، در ارتودنسی “لینگوال” یا “زبانی” وسایل به سطح داخلی و پشت دندانها (سمت زبانی) متصل شده و کاملا پنهان و غیر قابل رویت می باشد. ارتودنسی لینگوال یا زبانی حدود ۱۵ سال پیش برای اولین بار به علم ارتودنسی معرفی شد، در آن سال‌ها  متخصصین ارتودنسی تصور می کردند این روش به زودی ارتودنسی را دگرگون خواهد کرد و با پیشرفت روزافزون، جایگزین تمامی روش‌های روتین ارتودنسی ثابت می‌شود. اصول کلی این روش مانند ارتودنسی ثابت معمولی است که در آن نیروی ارتودنسی از طریق براکت‌هایی که به سطح دندان چسبانده می‌شود، موجب حرکت آن به محل مناسب می‌شود. این تکنیک فوق العاده پیشرفته برای افراد بزرگسالی که تمایل به بهبود وضعیت دندانهای خود دارند اما نگران مشاهده شدن وسایل ارتودنسی هستند، راه حل مناسبی است. این روش را نباید با درمانهای ارتودنسی ثابتی که از وسایل همرنگ دندان استفاده می نمایند و نامریی خوانده می شوند، اشتباه گرفت. در این روش به علت متصل شدن وسایل به سطوح داخلی دندانها، وسایل ارتودنسی کاملا پنهان می باشد ولی یکی از مهمترین نگرانی ها امکان آسیب و آزار زبان و اشکال در صحبت کردن و غذا خوردن است. ارتودنسی لینگوال یا زبانیهمانگونه که در درمانهای ارتودنسی ثابت برای عادت کردن لب ها به وسایل ارتودنسی یک یا دو هفته زمان نیاز است، در روش ارتودنسی لینگوال نیز امکان ایجاد ناراحتی در چند هفته اولیه وجود دارد و پس از آن زبان فرد به وضعیت موجود عادت کرده و این مشکل نیز برطرف می گردد. از دیگر مشكلات ارتودنسی لینگوال، هزینه چند برابر بیشتر این روش نسبت به هزینه ارتودنسی ثابت است ومحدود بودن آن به درمان‌های نسبتا ساده ارتودنسی، طول مدت بیشتر درمان و پروسه های لابراتواری پیچیده می باشد. متاسفانه در حال حاضر ارتودنسی لینگوال هنوز نمی‌تواند در اکثر درمان‌های ارتودنسی جایگزین قابل اعتمادی برای ارتودنسی ثابت باشد و تنها جهت رفع نامنظمی‌های بسیار ساده و مختصر دندان‌ها آن هم در افرادی که به دلیل شرایط کاری‌شان به هیچ وجه نمی‌توانند ظاهر وسایل ارتودنسی معمول را بپذیرند، توصیه می‌شود. البته امید است که با پیشرفت بیشتر این تکنیک و رفع مشکلات موجود آن در سال‌های آینده، بتوان از آن برای رفع مشکلات ارتودنسی بیشتری بهره برد.

مزایای ارتودنسی لینگوال

یک راه حل تحریک کننده به لحاظ زیبایی در ارتودنسی استفاده از براکت های لینگوال می باشد. این براکت ها بجای چسبیدن به سطوح بیرونی دندانها به گونه ای اختصاصی طرح ریزی شده اند تا به پشت دندانها چسبیده و موقع لبخند زدن دیده نشوند. در واقع کسی متوجه بودن این براکت ها پشت دندانهای شما نمی شود مگر اینکه به داخل دهان شما با دقت نگاه کند. علاوه بر این مزیت که عنوان شد، هیچ دلیل قانع کننده پزشکی و بالینی دیگری برای استفاده از براکت های لینگوال نسبت به براکت های معمول وجود ندارد.

معایب ارتودنسی لینگوال

نباید انتظار داشته باشید که دندانپزشک خانوادگی شما قادر به استفاده از این سیستم برای شما باشد. حتی ارتودنتیست ها می بایست دوره ای تخصصی را پشت سر گذارند تا بتوانند با این روش بیماران خود را درمان کنند. هر ارتودنتیستی این انتخاب درمانی را مطرح نمی کند. قرارگیری براکت های لینگوال پشت دندانها ممکن است سبب ناراحتی جدی برای بیمار گردد. از سویی چسباندن این براکت ها می تواند چالشی جدی برای متخصص ارتودنسی باشد، زیرا لازم است بیمار تا حد امکان سر خود را رو به عقب نگهدارد تا درمانگر بتواند پروسه قرارگیری براکت ها را دقیق تر انجام دهد. ارتودنتیست نیز باید بیشتر سر خود را در طی این عمل خم کند.
براکت های لینگوال نسبت به براکت های شیوه معمول بهم نزدیکتر قرار خواهند گرفت زیرا محیط داخلی قوس نسبت به محیط بیرونی آن کوچکتر می باشد. این امر سبب مشکل تر شدن استقرار براکت ها و تنظیمات جلسات آینده می گردد. به علاوه در ابتدا براکت های لینگوال نسبت به براکت های معمولی موجب ناراحتی بیشتری برای زبان بیمار می شوند. همچنین ارتودنتیست ها به دلیل پروسه پیچیده و ملال آور روش لینگوال نسبت به براکت های سرامیکی که خود هزینه ای بالاتر نسبت به براکت های فلزی سنتی دارند مبلغ به وضوح بیشتری را از بیماران طلب می کنند.

هزینه و قیمت

یکی از بزرگترین فاکتورهای تاثیرگذار بر هزینه ارتودنسی لینگوال هزینه مواد اولیه استفاده شده در این نوع بریس ها است. امروزه بیشتر از بریس های فلزی برای بیمار استفاده می شود و این نوع بریس ها می تواند هزینه درمان ارتودنسی را کاهش دهد. علاوه بر این، لزوم استفاده از تکنولوژی CAD/CAM باعث افزایش هزینه ارتودنسی در مقایسه با ارتودنسی خارجی می شود. اصلاحات دقیق، زمان درمان طولانی، و هزینه بالای ابزارهای جانبی مورد نیاز به معنی بالاتر بودن هزینه استفاده از بریس های لینگوال در مقایسه با بریس های عادی ارتودنسی است.

کاشت دندان و روش ایمپلنت دندانی

کاشت دندان به عنوان جایگزینی مناسب و دائمی به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. قراردادن ایمپلنت توسط دندانپزشک در داخل استخوان فک، با استخوان سازی سلول های استخوان ساز در سطح ایمپلنت، استخوان فک به ایمپلنت جوش می خورد. فرآیند جوش خوردن معمولا 3 تا 4 ماه طول کشیده، سپس قسمت تاج و روکش دندان ساخته شده و بر روی پایه قرار می گیرد. هنگام پوسیدگی ها اولیه دندان با ترمیم و پر کردن دندان و سپس روکش دندان می توان از تخریب کلی و کشیدن دندان جلوگیری به عمل آورد.

index28

انواع کاشت دندان

● پل زدن بین دندان ها
پل برای یک یا چند دندان از دست رفته ساخته می شود که می توان هم روکش ها و هم بریج ها را بعد از آماده سازی پایه ها و گرفتن قالب به لابراتوارهای دندانی فرستاد و کارها در آنجا انجام شود یا توسط دستگاه های نوینی در محل مطب در عرض چند دقیقه درست کرد و روی دندان ها قرار داد.
● ایمپلنت؛ بهترین روش جایگزینی دندان ها
یکی از کارهای نسبتا جدید دندان پزشکی جایگذاری دندان ها توسط ایمپلنت های دندانی یا کاشت دندان است که انواع دیگر از آن از دیر زمان در همه دنیا و در کشور ما نیز انجام می گرفته است ولی حدود ۲۵ سال است که از ایمپلنت های شبیه به ریشه دندان استفاده می شود که یک جهش مثبت درمانی در این رشته است و خیلی از کارهای پروتز را عملی تر، راحت تر و قابل قبول تر کرده است.
به طور کلی این ایمپلنت ها از دو قسمت عمده تشکیل شده اند که یک قسمت که شبیه به ریشه دندان است توسط متخصصان جراحی فک و صورت یا متخصصان جراحی لثه یا هر دندان پزشکی که دوره کامل جراحی این رشته را دیده و تبحر کسب کرده در استخوان فک بیمار در محل دندان کشیده شده قرار می گیرد (بعضی وقت ها بلافاصله و همزمان با بیرون آوردن دندان این قسمت را که به آن پایه دندان می گویند در محل قرار می دهند) و بنا به نوع سیستم و طراحی آن و شرایط فک بیمار یا بلافاصله یا بعد از چند ماه متخصص پروتز یا هر دندان پزشک دیگری که دوره های کامل پروتز این رشته را دیده، دندان یا اتصال قسمتی از دندان ها را قالب گیری می کند و تاج دندان را می سازد. در مواردی پروتزهای کاملی که مبتنی بر ایمپلنت باشد با دقت ساخته خواهد شد و شخص بی دندان مجددا به عملکرد اصلی دندان ها و زیبایی و تکلم برمی گردد.

بهرین روش کاشت دندان

بدلیل اینکه امروزه ایمپلنت های دندانی قادر به حل مشکلاتی هستند که دندانپزشکان قبلا و در دهه های قبل راه حلی برای آنها نداشتند بهتر از ایمپلنت های دندانی به جای پل زدن بین دندان ها استفاده شود. ایمپلنتهای دندانی قادرند:
دندانهای شما را بطور ثابت و دایمی جایگزین کنند. بدون اینکه مجبور باشید دست دندانتان را خارج کنید و دوباره سرجای خود بنشانید و برای همیشه با لقی و شل بودن دندانهایتان خداحافظی کنید.
•    دندانهای شما را بطور ثابت و جداگانه جایگزین می کنند بدون اینکه مجبور باشید دندانهای سالم اطراف ناحیه بی دندانی را جهت استفاده بعنوان روکش پایه تراش داده و سلامت آن را به خطر بیاندازید. دندانهای پایه روکش بطور مکرر دچار پوسیدگی های غیرقابل ترمیم می شوند و پس از چند سال کارکرد خود را از دست می دهند و ناچاراً بایستی کشیده شوند.
•    مهمترین عوارض کشیدن دندان و جاخالی ماندن آن تحلیل استخوانی می باشد که عوارض جانبی معکوس روی سلامت عمومی بدن نیز دارد. با کاشت ایمپلنت در فاصله زمانی کوتاهی یا بلافاصله پس از کشیدن دندان از تحلیل استخوان جلوگیری می شود. افرادیکه دندانهایشان را بطور کامل می کشند پس از چند سال دچار تحلیل شدید استخوانی می شوند که باعث می شود حتی با تجدید و ساخت دست دندانهای متعدد از عملکرد جویدن، تکلم و تغذیه خود راضی نباشند. بهترین راه حل، کاشت ایمپلنت در اولین فرصت ممکن می باشد تا از تحلیل استخوانها و عوارض غیرقابل جبران بعدی آن جلوگیری شود.
•    افرادیکه جهت جایگزینی دندانها ی کشیده شده خود بخصوص در مواردیکه این دندانها در ناحیه جلویی و ناحیه لبخند باشند و یا تعدادشان زیاد باشد از دست دندانهای متحرک کامل و یا پارسیل قدیمی استفاده می کنند از لحاظ سنی نسبت به افراد همسن خود که جهت حل مشکلات دندانی خود از ایمپلنت  استفاده می کنند، سالخورده تر و پیرتر دیده می شوند.
•     قدرت جویدن دست دندانهای قدیمی بسیار کمتر از ایمپلنت می باشد و نیروهایی که توسط آنها تولید می شود بسیار کم و حدود 200% مقدار نیروی لازم برای جویدن کارآ می باشد.
•    دندانهای ساخته شده روی ایمپلنت طول عمر بسیار بیشتری نسبت به انواع دست دندان، پلها و روکشها دارند.
•    تمیز کردن و نگهداری ایمپلنت  نیز بسیار راحت تر از دست دندان و یا بریج می باشد.

مزایای استفاده از ایمپلنت‌های دندانی

اولین مزیت سلامتی و زیبایی بیشتر است وقتی که دندان‌ها از دست می‌روند استخوان اطراف دندان شروع به تحلیل می‌کند. این تحلیل استخوان می‌تواند منجر به عقب رفتن فک گردد. بکار بردن ایمپلنت‌های دندانی مانع این امر گردیده و بنابراین شکل طبیعی فک حفظ خواهد گردید. در طب سنتی کمبود دندان از دست رفته را با جایگزینی یک پلاک دندانی متحرک یا با تراش در دندان مجاور و استفاده از پل Bridge جبران می‌نمایند، اما در هنگام استفاده از ایمپلنت دندانی علاوه بر آنکه از تحلیل رفتن استخوان جلوگیری می‌شود، از صدمه به دندان‌های مجاور نیز جلوگیری شده و زیبایی یک دندان طبیعی را به دهان بیمار باز می‌گرداند. همچنین در نحوه صحبت‌کردن بیمار تغییری ایجاد نمی‌گردد. مزیت دیگر آن آسایش بیشتر می‌باشد، زیرا ایمپلنت‌های دندانی اتصال محکمی با استخوان فک پیدا می‌کنند هیچ گونه لغزندگی و حرکت دندان مصنوعی وجود نخواهد داشت. این امر ناراحتیهای مربوط به استفاده از دندان مصنوعی از قبیل اتصال ضعیف ، تحریک لثه و درد را برطرف خواهد نمود.

قیمت

هزینه کاشت دندان چقدر است. قیمت هر واحد ایمپلنت دندان چه قدر می باشد. سوالات بسیاری از بیماران که قصد استفاده از طرح درمان ایمپلنت دندان را دارند قیمت هر واحد ایمپلنت دندان و یا به عبارت ساده تر قیمت انواع ایمپلنت های دندانی می باشد. به طور کلی، قیمت ایمپلنت دندان و یا قیمت کاشت دندان ایمپلنت شامل هزینه جراحی لثه، جایگذاری پایه (آماده سازی ایمپلنت دندان برای دریافت عضو مصنوعی) و بازیابی (جایگذاری روکش) می باشد. در حقیقت، هزینه ایمپلنت دندان متغیر می باشد و بستگی به عوامل بسیاری دارد.

ارتودنسی دندان: انواع دستگاه ارتودنسی، مزایا و هزینه

ارتودنسی (به انگلیسی orthodontics)‏ یکی از ۱۳ تخصص رشته دندانپزشکی است. این کلمه مرکب است از دو واژه لاتین “ارتو” به معنای راست و درست و “ادوس”  یا مشتق آن “دنس” به معنای دندان. ارتودنسی اولین تخصص معرفی شده در دندانپزشکی و دومین تخصص ایجاد شده در کلیه رشته های پزشکی می باشد.
فلسفه درمان های ارتودنسی کاهش و یا رفع ناهنجاری های دندانی- فکی یا مال اکلوژن می باشد. اکلوژن عبارتست از روابط و نحوه قرارگیری دندانها و فکین نسبت به یکدیگر که به موارد غیر طبیعی آن مال اکلوژن گفته می شود. دلایل مال اکلوژن موقعیت ناصحیح دندانها، فکین و یا درجاتی از هر دو می باشد. از اینرو درمان های ارتودنسی بر ردیف کردن دندانها و یا اصلاح الگوی رشد دو فک (درمان های ارتوپدیک) متمرکز است، پس از انجام ارتودنسی فرد داشتن طرح لبخند زیبا را تجربه می کند.

342770_580

هدف درمانی ارتودنسی

سه هدف عمده درمانی وجود دارد :
1. تغییر موقعیت دندان ها برای ردیف و هماهنگ نمودن آن ها با یکدیگر که با حرکت دندان در داخل استخوان صورت می گیرد.
2. درمان هایی که با هدف تغییر موقعیت استخوان ها در طول رشد صورت می پذیرد که به این روش فانکشنال و یا ارتوپدیک نیز می گویند.
3. درمان هایی که برای اماده سازی وضعیت دندان ها برای جراحی فک و صورت انجام می گیرد.

انواع دستگاه های ارتودنسی

1- دستگاه متحرک ارتودنسی: که بیمار می تواند آن را از دهان خارج کند و دوباره در محل اولیه خود قرار دهد. این دستگاه اغلب در دوره دندان شیری یا شیری – دایمی و عموماً در کودکان کمتر از 12 سال استفاده می شود و دندان پزشکان عمومی مهارت استفاده از این نوع دستگاه ها را در دوره تحصیل خود فرا می گیرند.
2- دستگاه ثابت ارتودنسی: که به طور محکم به دندان ها متصل است و بیمار نمی تواند آن را از دهان خارج کند. قرار دادن و به کارگیری و تنظیم این دستگاه فقط در دوره های تخصصی ارتودنسی آموزش داده می شود و از درمان های پیچیده محسوب می شوند که حتماً باید تحت نظر متخصصین ارتودنسی انجام شود. متأسفانه برخی از دندان پزشکان عمومی، بدون آموزش کافی و تجربه لازم اقدام به معالجه با این وسایل می کنند و صدمات وسیع و جبران ناپذیری از جمله تحلیل ریشه دندان ها یا خوردگی استخوان برای بیمار ایجاد می نمایند. این نوع دستگاه ها پس از رویش دندان های دایمی و به طور معمول پس از 12 سالگی برای مرتب کردن دندان ها به کار می رود.
بهترین سن برای درمان ناهنجاری های دندانی – فکی کدام است؟
بهترین سن برای تشخیص ناهنجاری های دندانی – فکی، سن 7 سالگی است. البته بهترین سن معالجه، بسته به نوع ناهنجاری متفاوت است. به طور مثال بهتر است درمان عقب بودن فک پایین در سنین 9 تا 10 سالگی و عقب بودن فک بالا در حدود سنین 7 تا 8 سالگی آغاز شود.

مزایای ارتودنسی

امروزه، درمان ارتودنتیست ساده و راحت بوده و تقریبا برای بیماران در تمامی سنین ممکن می باشد. سه دلیل عمده وجود دارد که مردم به این درمان روی می آورند:
ظاهری خوب
یکی از واضح ترین مزایای استفاده از درمان ارتودنسی، داشتن ظاهری زیبا و خوب می باشد که نقش مهمی در افزایش اعتماد به نفس افراد ایفا می کند. لبخند زیبا یکی از مهم ترین عوامل د ر زیبایی و اعتماد به نفس در زندگی شخصی و حرفه ای می باشد، به همین دلیل درمان ارتودنسی ارزش هزینه کردن را دارد. استفاده از این درمان به همین دلیل، در سال های گذشته، به شدت افزایش یافته است.
بهداشت دهان بهتر
دندان های صاف و مرتب علاوه بر اینکه زیبا هستند، تمیز کردنشان نیز راحت تر می باشد. دندان ها در ردیف منظم، به راحتی با مسواک تمیز می شوند و دیگر فضایی برای رشد باکتری و میکروب باقی نمی ماند. دندان هایی که ردیف مناسبی ندارند در مقابل زخم و پوسیدگی نیز مستعد تر بوده و در برخی از موارد موجب بیماری های لثه نیز می شود.
عملکرد دهانی مناسب
ارتودنسی یکی از تکمیل ترین گزینه ها برای درمان مشکلات بی نظمی فک می باشد. از آنجایی که ما برای زنده ماندن به غذا نیاز داریم، ماهیچه ها و مفصل فک با ردیف نامنظم دندان ها خود را هماهنگ می کند تا تاثیر گذاری جویدن غذا را به حداکثر برساند، حتی اگر این باعث شود تا مفصل فک در موقعیتی قرار بگیرد که بعد ها با گذشت زمان مشکلاتی را به وجود بیاورد. بنابراین ردیف شدن دندان ها با گذشت زمان باعث می شود مفاصل فکین در جای مناسب خود قرار بگیرند.
ارتودنسی به افرادی که به دلیل نامرتب بودن دندان ها در ادای کلمات مشکل داشتند مفید می باشد
ارتودنسی زود هنگام، در دوران کودکی، کمک می کند دندان های دائمی در محل مناسب خود رشد کنند.
خوردن و جویدن غذا را راحت تر می کند.
اثرات روانی ناشی از نامرتب بودن دندان ها را کاهش می دهد.
اعمال مراقبت های لازم برای بهداشت دندان ها را آسان تر می کند.
دندان ها و لثه های سالم از نتایج ارتودنسی می باشد.
دندان های مرتب و ردیف کمتر از دندان های نامنظم پوسیده می شوند.
دندان های نامنظم موجب تغییر موقعیت مفاصل فک ها می شود که با گذشت زمان مشکلاتی چون سردرد را به وجود می آورد و ارتودنسی این مشکل را رفع می کند.

عوارض ارتودنسی چیست؟

بیمارانی که متقاضی درمان ارتودنسی هستند باید بهداشت بسیارخوبی داشته باشند، چون در شرایط قرارگیری پلاک های متحرک و به خصوص براکت و سیم های ثابت رعایت بهداشت دهان مشکل تر می شود و اگر بیمار دقت و تمرکز کافی در رعایت بهداشت خود نداشته باشد، دندان ها زیر براکت و سیم های ارتودنسی به سرعت دچار پوسیدگی می شوند.
مشکل بعدی احتمال برگشت درمان است. به اصطلاح «برگشت» بخشی جدایی ناپذیر از درمان ارتودنسی است. این وضعیت درصورتی که بیمار دستور متخصص را برای استفاده منظم از پلاک های نگهدارنده بعد از درمان ثابت نادیده بگیرد یا در بیمارانی که توسط دندانپزشک غیرمتخصص ارتودنسی درمان شده اند، مشاهده می شود.

هزینه

هزینه نهایی درمان ارتودنسی وابسته به انتظار نهایی بیمار از درمان است.گاهی اوقات خواسته بیمار در حد ردیف کردن دندانها و گاهی برای تغییر فرم کلی صورت است . طبیعی است که روش درمان در این دو گروه متفاوت بوده هزینه متفاوتی را درپی خواهد داشت.گاهی اوقات نیز بیمارانی به ما مراجعه می کنند که مشکل اصلی خود را یک دندان خاص مثل دندان نیش عنوان می کنند .اینکه  بخواهیم با کاستن از وسایل مورد نیاز  درهزینه درمان صرفه جویی داشته باشیم در اغلب موارد ازنظر علمی محدودیت هایی دارد.

ارتودنسی نامرئی (لینگوال): روش، مزایا و معایب، هزینه

دغدغه افرادی که ارتودنسی انجام می دهند، صرف نظر از کسانی که مجبورند به دلیل برخی مشکلات مربوط به ناحیه فک و دهان ارتودنسی کنند، داشتن دندان های صاف و مرتب برای داشتن طرح لبخند زیبا است. بلیچینگ و نیز سفید کردن دندان بعد از انجام عمل ارتودنسی به زیبا جلو کردن دندان ها کمک می کند.
دندان های انسان به طور طبیعی دردو قوس فک بالا و پایین بایستی به طور منظم و با ترتیب خاصی قرار گیرند. هر نوع انحراف از این موقعیت طبیعی دندان ها موجب مشکلاتی می شود که ردیف کردن و برگرداندن موقعیت مناسب دندان ها را ایجاب می کند.
مداخله در ناهماهنگی های رشدی فک و صورت به وسیله ارتودنسی، تنها در دوره رشد امکان پذیر است. هرچند رشد اجزای صورت تا 16 سالگی برای دختران و 18 سالگی برای پسران ادامه دارد، ولی بهترین نتیجه درمانی زمانی به دست می آید که این مداخله در “دوره جهش رشدی” انجام پذیرد. این دوره برای دختران معمولا در 9-10 سالگی و برای پسران معمولا در 12-11 سالگی است. بعد از این دوره درمان های ارتودنسی تاثیر کمی در اصلاح ناهنجاری های فکی دارند و در صورت وجود این موارد ممکن است روش های جراحی با یا بدون درمان ارتودنسی تکمیلی توصیه شود. همچنین این نوع درمان برای ارتودنسی بزرگسالان نیز کاربرد دارد.

Orthodontic tooth-colored brackets1

ارتودنسی لینگوال

یکی از مواردی که به شدت مورد توجه بيماران و شرکتهای تجاری قرار دارد استفاده از روشهايی است که براکتها ( نگينهایی که برای درمان ارتودنسی ثابت استفاده میشود) از داخل دندانها چسبانده شود و بدون ديده شدن هيچ اثری، دندانهای بيمار صاف شوند.از انجاييکه اين درمان برای رسيدن به نتايج موفقيت آميز نياز به ابزار و تجهيزات خاصی دارد ،امکان انجام آن در ايران با امکانات موجود تنها برای درمانهای ساده و جزيی ممکن می باشد . البته در اين موارد هم چسباندن براکتها از سمت داخل دندانها به شدت باعث آزردگی زبان بيمار شده و مشکلات قابل توجهی را هنگام غذا خوردن برای بيمار به وجود می آورد که در مواردی ،بيماران بخاطر عدم تحمل آنها با مراجعه خواهان توقف درمان خود مي شوند. البته با پیشرفت علم و تکنولوژی ، هر روز انواع جديدی از اين براکتها معرفی می شوند تا کار با آنها راحتتر شده و مشکلات کمتری برای بيمار و دکتر ايجاد کنند. با تقبل قیمت ارتودنسی ثابت یا نامرئی و … میتوان با توجه به شرایط فرد دندان هایی صاف و مرتب داشت.
براکت های لینگوال (زبانی) به پشت دندانها چسبانده می شوند و از اینرو نامرئی خواهد بود. نام این براکت ها برگرفته از کلمه لاتین ”لینگوا” به معنی زبان می باشد. این تکنیک بالاخص مناسب افراد بزرگسالی است که ضمن تمایل به بهبود ظاهر و عملکرد دندانها با ارتودنسی نمی خواهند دیگران از این درمان مطلع شوند. البته این براکت ها معمولا” برای حرکات دندانی مختصر توصیه می شوند.

روش

بر خلاف ارتودنسی ثابت به روش معمولی که در آن وسایل ارتودنسی به سطح خارجی دندانها متصل می شود، در ارتودنسی “لینگوال” یا “زبانی” وسایل به سطح داخلی و پشت دندانها (سمت زبانی) متصل شده و کاملا پنهان و غیر قابل رویت می باشد. ارتودنسی لینگوال یا زبانی حدود ۱۵ سال پیش برای اولین بار به علم ارتودنسی معرفی شد، در آن سال‌ها  متخصصین ارتودنسی تصور می کردند این روش به زودی ارتودنسی را دگرگون خواهد کرد و با پیشرفت روزافزون، جایگزین تمامی روش‌های روتین ارتودنسی ثابت می‌شود. اصول کلی این روش مانند ارتودنسی ثابت معمولی است که در آن نیروی ارتودنسی از طریق براکت‌هایی که به سطح دندان چسبانده می‌شود، موجب حرکت آن به محل مناسب می‌شود. این تکنیک فوق العاده پیشرفته برای افراد بزرگسالی که تمایل به بهبود وضعیت دندانهای خود دارند اما نگران مشاهده شدن وسایل ارتودنسی هستند، راه حل مناسبی است. این روش را نباید با درمانهای ارتودنسی ثابتی که از وسایل همرنگ دندان استفاده می نمایند و نامریی خوانده می شوند، اشتباه گرفت. در این روش به علت متصل شدن وسایل به سطوح داخلی دندانها، وسایل ارتودنسی کاملا پنهان می باشد ولی یکی از مهمترین نگرانی ها امکان آسیب و آزار زبان و اشکال در صحبت کردن و غذا خوردن است. ارتودنسی لینگوال یا زبانیهمانگونه که در درمانهای ارتودنسی ثابت برای عادت کردن لب ها به وسایل ارتودنسی یک یا دو هفته زمان نیاز است، در روش ارتودنسی لینگوال نیز امکان ایجاد ناراحتی در چند هفته اولیه وجود دارد و پس از آن زبان فرد به وضعیت موجود عادت کرده و این مشکل نیز برطرف می گردد. از دیگر مشكلات ارتودنسی لینگوال، هزینه چند برابر بیشتر این روش نسبت به روش‌های معمول مثل نسبت به هزینه ارتودنسی ثابت است، همچنین محدود بودن آن به درمان‌های نسبتا ساده ارتودنسی، طول مدت بیشتر درمان و پروسه های لابراتواری پیچیده می باشد. متاسفانه در حال حاضر ارتودنسی لینگوال هنوز نمی‌تواند در اکثر درمان‌های ارتودنسی جایگزین قابل اعتمادی برای ارتودنسی ثابت باشد و تنها جهت رفع نامنظمی‌های بسیار ساده و مختصر دندان‌ها آن هم در افرادی که به دلیل شرایط کاری‌شان به هیچ وجه نمی‌توانند ظاهر وسایل ارتودنسی معمول را بپذیرند، توصیه می‌شود. البته امید است که با پیشرفت بیشتر این تکنیک و رفع مشکلات موجود آن در سال‌های آینده، بتوان از آن برای رفع مشکلات ارتودنسی بیشتری بهره برد.

مزایا و معایب

در کنار نامرئی بودن، بریس های لینگوال دارای مزایای دیگر نیز هستند. اول اینکه، مزایا و قابلیت های این نوع بریس برای ایجاد تغییرات پیچیده در وضعیت دندان ها همچون اصلاح چرخشی، تغییر در ارتفاع دندان ها، و بستن فضاهای بین دندان ها بسیار بیشتر است. علاوه بر این، حتی اگر بهداشت دهان بیمار در حالت ایده آل حفظ نشود، هر گونه تغییر رنگ در این بریس ها (ایجاد لکه های سفید) در داخل دندان ها بوده و برای سایرین قابل مشاهده نخواهد بود.
همانطور که ممکن است شما بدانید، این نوع بریس ها همچنین دارای مشکلات خاص خود در ناحیه داخل دندان ها هستند. در واقع عادت کردن به قرار گرفتن این بریس ها در کنار زبان به چند هفته زمان نیاز دارد. براکت ها و سیم های بریس معمولاً باعث ایجاد احساس نا همواری در زمان شروع استفاده از بریس می شود که می تواند بر وضعیت صحبت کردن فرد نیز برای یک مدت مشخص تاثیرگذار باشد. علاوه بر این، تمیز کردن بریس های لینگوال دشوار است. در حقیقت، در صورتی که شما مشکلات پریودنتال داشته باشید، بریس های داخلی ممکن است باعث تشدید این شرایط شوند. استفاده از بریس های نامرئی همچنین برای بیمارانی که عاج دندان آنها کوتاه است، امکان پذیر نیست. به هر حال، متخصص ارتودنسی می تواند مناسب بودن بریس های نامرئی را برای شرایط خاص دندان های بیمار در جلسه ملاقات با وی از طریق انجام معاینه  های لازم مشخص نماید.
کار گذاشتن بریس های لینگوال همچنین می تواند برای متخصص ارتودنسی و پرسنل وی دشوار باشد، همچنین به این منظور فشار زیادی به ناحیه داخلی دندان ها وارد می شود. فاصله بین دندان ها در ناحیه داخل آنها کوچکتر است و به همین خاطر کار گذاشتن بریس لینگوال نیازمند استفاده از سیم های کوچک تر و سبک تر می باشد. این شرایط می تواند مدت زمان لازم برای درمان بیمار را در مقایسه با شرایطی که از بریس های سنتی استفاده می شود، افزایش دهد. کار کردن بر روی فضای داخلی دندان ها و پشت آنها همچنین نیازمند باقی ماندن بیمار به مدت طولانی تر در هر جلسه درمانی است.

هزینه ارتودنسی لینگوال

هزینه براکت های لینگوال همانگونه که انتظار می رود بیش از براکت های فلزی معمولی می باشد. درمان با این روش ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار بیش از درمان با براکت های سنتی است. یکی از مهمترین عوامل، قیمت مواد مورد استفاده در سیستم لینگوال می باشد. مواد مورد استفاده برای ساخت براکت های فلزی معمولی به طور رایجتری تولید شده و بنابراین هزینه کمتری برای ارتودنسی خواهند داشت.

ایمپلنت دندانی: مزایا و هزینه

فرایند ها و عملیاتی در دندان پزشکی صورت می گیرد از جمله ترمیم، پر کردن دندان، عصب کشی، روکش دندان، کاشت دندان و یا ایمپلنت و … که در این مقاله به بحث در مورد ایمپلنت پرداخته ایم.
اگر شخصی یک یا چند دندان را از دست داده باشد و یا کاملا بدون دندان باشد بمنظور جایگزینی دندان‌های از دست رفته می‌تواند از ایمپلنت‌های دندانی استفاده نماید. یک ایمپلنت دندانی پایه کوچکی از جنس فلز تیتانیوم یا آلیاژهای تیتانیوم می‌باشد. این فلز به وسیله استخوان‌ها براحتی پذیرفته می‌شود و اتصال استخوان فک با این فلز بخوبی صورت می‌پذیرد. واژه اتصال ایمپلنت به استخوان (Osseoitgration) خیلی زیاد در این رابطه استفاده می‌شود که منظور از آن پیوستگی و اتصال ایمپلنت دندانی با استخوان فک می‌باشد. ایمپلنت دندانی که جایگزین ریشه دندان می‌گردد دارای شیارهای ظریفی بر روی سطوحش می‌باشد که در استخوان فک پیچ می‌گردد ایمپلنت در داخل حفره‌ای که توسط دریل ایجاد شده است قرار می‌گیرد. اصلی‌ترین هدف در نصب یک ایمپلنت رسیدن به یک اتصال فوری با استخوان اطراف آن می‌باشد.

103695_688

چه کسانی مناسب ایمپلنت هستند؟

افرادی که به هر علتی دندان از دست داده باشند، مناسب انجام ایمپلنت هستند.
ایمپلنت داخل استخوان فک قرار می گیرد و روکش روی ایمپلنت، بدون اتکا به دندان های مجاور قرار داده می شود.
در مورد بیماران کاملا بی دندان، می توان با قرار دادن حداقل دو ایمپلنت در هر فک پروتزی متحرک ولی محکم و بدون لغزش در اختیار بیمار قرار داد.
حتی در مورد بیماران بی دندان که در حال استفاده از پروتز متحرک هستند، می توان با قرار دادن دو پایه ایمپلنت در فک آنها همان پروتز را با کمترین هزینه، کامل محکم و باثبات کرد.

مراحل کاشت ایمپلنت

کاشت ایمپلنت در مطب دندانپزشکی و با بی حسی موضعی (نظیر معالجات متداول دندان ها) و توسط جراح دندانپزشک ورزیده انجام میگیرد.
برای کاهش احتمال درد و عفونت ممکن است دندانپزشک داروهایی تجویز کند که قبل و بعد از عمل کاشت ایمپلنت مورد استفاده قرار گیرد.
۱) تهیه رادیوگرافی های لازم و بررسی دقیق ناحیه بی دندانی و انتخاب ایمپلنت مناسب از لحاظ طول و قطر و نوع آن، که مناسب ناحیه بی دندانی باشد.
۲) انجام جراحی کاشت ایمپلنت در یک جلسه حدودا نیم ساعته در مطب، با بی حسی موضعی، بدون هیچ گونه درد.
۳) حدود ۲ماه بعد از کاشت ایمپلنت میتوان مراحل ساخت روکش(تاج دندان) روی آن را انجام داد.
(این مدت زمان برای ترمیم و سفت شدن استخوان دور ایمپلنت لازم است که البته بسته به جنس استخوان فرد و شرایط موجود، ممکن است این زمان کمی متغیر باشد.)

چند دندان می‌تواند توسط ایمپلنت حمایت شود؟

تمام اشکال متداول جایگزینی دندان‌ها از قبیل پل‌ها یا دندان مصنوعی می‌تواند بوسیله استفاده از ایمپلنت‌های دندانی انجام پذیرد. اگر شما فقط یک دندان طبیعی را از دست داده باشید یک ایمپلنت برای جایگزین‌نمودن کافی خواهد بود در فضاهای بزرگتر که تعداد دندان بیشتری از دست رفته، لزوما نیاز به استفاده از یک ایمپلنت برای هر دندان نمی‌باشد، هر چند تعداد دقیقی ایمپلنت بستگی به کیفیت و میزان استخوان در ناحیه‌ای که ایمپلنت کار گذاشته می‌شود، خواهد داشت. دانسیته (تراکم استخوان) در فک بالا عموما ضعیفتر از فک پایین می‌باشد و اگر در فک بالا اصلا هیچ دندانی وجود نداشته باشد حداقل شش ایمپلنت برای جایگزینی کامل دندان‌ها ، صورت ثابت کافی خواهد بود. در فک پایین بخصوص در جلوی آن استخوان خیلی محکم می‌باشد بنابراین نیاز به ایمپلنت‌های کمتری نسبت به فک بالا وجود خواهد داشت و تعداد چهار ایمپلنت می‌تواند ده دندان یا بیشتر از در فک پایین حمایت نماید. اگر چه استفاده از 5 تا 6 ایمپلنت متداول می‌باشد. ایمپلنت‌های دندانی معمولا از اصول مهندسی پیروی می‌کنند، آنها باید در یک استخوان قوی کار گذاشته شوند.

مزایای ایمپلنت دندانی

•    در عین گران بودن درمان ، مزایا یی همچون راحتی، مقاومت بالا، کاربردی بودن، بازگرداندن توانایی جویدن طبیعی و زیبایی فوق العاده ، باعث میشود تا رضایت خاطر بیماران نسبت به بریجهای ثابت یا پرتز متحرک بیشتر شود. در صورت رعایت کامل بهداشت، این دندان ها دائمی (Lifetime) خواهند بود.
•    با درمان ایمپلنت، دندانهای دیگر قربانی جایگزینی دندان از دست رفته نمیشوند.
•    پایه ایمپلنت مانند ریشه دندان داخل استخوان قرار گرفته و استخوان فک به دلیل ساپورت توسط ایمپلنت تحلیل نمیرود. بنابراین فرم صورت، کمتر دستخوش تغییرات ناشی از از دست دادن دندان میشود.
•    به طور معمول طول عمر ایمپلنت دندان از سایر درمانهای جایگزین طولانی تر است و در صورت از دست رفتن ایمپلنت، امکان جایگزینی مجدد وجود دارد.

هزینه کلی

به طور کلی، قیمت ایمپلنت دندان و یا قیمت کاشت دندان ایمپلنت شامل هزینه جراحی لثه، جایگذاری پایه (آماده سازی ایمپلنت دندان برای دریافت عضو مصنوعی) و بازیابی (جایگذاری روکش) می باشد. در حقیقت، هزینه ایمپلنت دندان متغیر می باشد و بستگی به عوامل بسیاری از جمله:
•    کیفیت، مقدار و محل استخوان:
در صورتی که عرض استخوان و ارتفاع ان در محلی که ایمپلنت قرار می گیرد کافی باشد، هزینه ی اضافی بر هزینه ی ایمپلنت تحمیل نمی نماید. اما در صورتی که استخوان تحلیل رفته باشد و یا شکل و اندازه استخوان کافی نباشد هزینه مرتبط به پیوند استخوان می تواند هزینه ایمپلنت دندانی را افزایش دهد.
•    تعداد و نوع دندان ها:
تعداد دندان هایی که جایگزین می شوند بر قیمت ایمپلنت و یا همان نرخ ایمپلنت تاثیر بسزایی دارد. همچنین نوع و جنس روکش مربوطه نیز هزینه کاشت دندان ایمپلنت را تغییر می دهد. می بایستی توجه داشت که نوع دندان هایی که جایگزین می شوند نیز بر قیمت ایمپلنت دندان تاثیر گذار است یا به عبارت دیگر هزینه ایمپلنت هر دندان متفاوت می باشد. به طور مثال، هزینه ایمپلنت دندان جلو به دلیل توجه ویژه به جنبه های زیبایی دندان های قدامی می تواند با هزینه ایمپلنت یک دندان آسیا متفاوت باشد.
•    نوع و جنس :
نرخ ایمپلنت دندان بسته به نوع و جنس ایمپلنت های دندانی متغیر است اما اکیداً توصیه می گردد از سیستم های شناخته شده و مورد تایید سازمان های معتبر دندانپزشکی استفاده شود. امروزه شاهد تبلیغات مرتبط با ارزانترین ایمپلنت دندان در سطح جامعه می باشیم که عموما با استفاده از سیستم های غیر استاندارد انجام می پذیرند که منجر به صدمات غیر قابل جبرانی برای بیماران می گردند.
انواع ایمپلنت دندانی در برندهای مختلف و در کشور های مختلف تولید می گردند که از متداول ترین آنها می توان به ایمپلنت کره ای، ایمپلنت سوئیسی و ایمپلنت آمریکایی اشاره نمود. قیمت انواع ایمپلنت با توجه به تکنولوژی ساخت آن می تواند متفاوت باشد. به طور مثال، قیمت ایمپلنت کره ای با قیمت ایمپلنت سوئیسی متفاوت است اما بایستی توجه نمود که این تفاوت در قیمت دندان ایمپلنت به معنای تفاوت کیفیت ایمپلنت نمی باشد.

پروتز دندان و ایمپلنت

 

دندان های مصنوعی به دو صورت پروتز متحرک کامل و پروتز ثابت استفاده می شوند که در ادامه به تفاوت های آنها با یکدیگر از آنها می پردازیم.

پروتز متحرک کامل

برای جایگزینی کلیه دندان های از دست رفته یک فرد تهیه و استفاده می شود که توسط خود فرد در داخل دهان گذاشته شده و برداشته می شود.

پروتز ثابت

برای جایگزینی تعدادی از دندان های از دست رفته، از این نوع دندان مصنوعی استفاده می شود که توسط خود فرد گذاشته و برداشته نمی شود.
کارایی دندان مصنوعی به این مفهوم است که شما در استفاده از گروه های مختلف غذایی به خصوص میوه، سبزیجات، گوشت و حبوبات محدودیتی نداشته باشید، حتی اگر از روش هایی مانند خرد کردن (قطعه قطعه کردن یا لقمه کوچک برداشتن) استفاده کنید. عدم کارایی دندان مصنوعی نیز به این مفهوم است که شما در مصرف مواد غذایی به دلیل مشکل جویدن محدودیت داشته باشید به طوری که مجبور باشید از روش هایی مانند رنده کردن، له کردن و کوبیدن استفاده کنید.

ایمپلنت

ایمپلنت ها پایه هایی از جنس تیتانیوم خالص هستند که درون استخوان فک گذاشته می شود و به عنوان ریشه دندان جهت نگهداری روکش هایی که جایگزین تاج دندان می شوند استفاده می شوند این ریشه های مصنوعی پس از اینکه در استخوان محکم شدند، دندانهای جدید روی این ریشه ها نصب می گردند و این دندانها کاملا” از هر نظر شبیه به دندانهای طبیعی هستند و احساس می گردند .

این روکش ها بطور ثابت توسط چسب های دندانپزشکی به ایمپلنت چسبانیده می شوند. همچنین در مواردی که برای دندانهای مصنوعی فرد گیرکافی در دهان نداشته باشد، می توان از ایمپلنت های باریک یا مینی ایمپلنت ها به عنوان محل گیر مناسبی جهت ثابت نگداشتن دندان مصنوعی استفاده نمود.
بر حسب تعداد يا محل دندان‌هاي از دست رفته يا شدت تخريب دندان‌ها مي‌توان از طرح درمان‌هاي متفاوتي استفاده كرد. به‌طور كلي سه نوع درمان پروتز وجود دارد: متحرك، ثابت و پروتزهاي متكي بر ايمپلنت.
پروتز متحرك همان‌طور كه از نامش پيداست، شامل درمان‌هايي است كه پروتز در آن متحرك بوده و قابل خارج كردن از حفره دهان است. خود پروتزهاي متحرك دو نوع هستند: كامل و پارسيل. پروتز كامل، همان دندان مصنوعي‌هاي معروفي هستند كه به‌دنبال از دست رفتن دندان‌هاي يك يا هر دو فك ساخته مي‌شوند و اغلب افراد مسن از همين دست دندان‌ها استفاده مي‌كنند.
اگر هم فرد تعدادي از دندان‌هاي خود را از دست داده باشد، مي‌توان از پروتزهاي پارسيل استفاده كرد. اين پروتزها كه به پلاك‌هاي متحرك معروف هستند، به وسيله قلاب‌هاي فلزي به دندان‌هاي باقيمانده گير مي‌كنند.
ایمپلنت ها به جای دندانی که از بین رفته اند جایگزین می شوند. این دندان ها مثل دندان های دائمی شما زیبایی مطلوبی دارند و شما از اینکه دوباره چندین دندان خود را بدست آورده اید راضی خواهید بود و لبخند شما زیبا تر از گذشته خواهد شد.
و در مواردی که کل دندان ها را نداشته باشید و امکان استفاده از تعداد زیاد ایمپلنت موجود نباشد، می توان با قرار دادن ۴ یا ۵ ایمپلنت از آنها به عنوان پایه دست دندان استفاده کرد تا دیگر دست دندان شما در دهانتان جا به جا نشود و احساس راحتی بیشتری داشته باشید.

ايراد بسيار بزرگ پروتزهاي متحرك، جدا از بحث متحرك بودن و مشكلات مربوط به آن، عدم جلوگيري از تحليل استخوان باقيمانده است. بنابراين دير يا زود اين پروتزها گير خود را از دست داده و اصطلاحاَ لق مي‌شوند كه نياز به قالب‌گيري و تصحيح دارند. در عين حال اين پروتزها نياز به مراقبت هاي خاصي دارند و شب‌ها بايد حتما از دهان خارج شوند.
نوع ديگري از پروتزهاي متحرك كه در حال حاضر رواج بيشتري در كشور ما پيدا كرده (اوردنچر)است. در اوردنچر ريشه‌هاي قابل نگهداري دندان‌هاي جلويي (عمدتا دندان نيش) درمان ريشه شده و پروتز متحرك كامل، با اتصالات مخصوصي به اين ريشه‌ها متصل مي‌شود. حسن بزرگ اين پروتزها تحليل بسيار كمتر استخوان فك و گير بالاتر آنها در مقايسه با پروتزهاي كامل عادي است.
پروتزهاي ثابت (يا همان روكش‌هاي چيني) رايج‌ترين روش درمان در تمام دنيا براي جايگزين كردن يك يا دو دندان از دست رفته در شرايطي است كه دندان‌هاي كناري در دهان وجود دارند. همچين پروتز ثابت، اصلي‌ترين درمان براي بازسازي دندان‌هاي تخريب شده‌اي است كه امكان انجام درمان‌هاي عادي ترميمي براي‌شان وجود ندارد.
اگر يك يا چند دندان از دست رفته باشند و دندان‌هاي كناري وجود داشته باشند، مي‌توان دندان‌هاي كناري را تراش داده و يك پل (بريج) روي اين پايه‌هاي باقيمانده سوار كرد كه دندان يا دندان‌هاي غايب را جايگزين مي‌كند.
ايراد بزرگ اين درمان تراش خوردن دندان‌هاي سالم است كه بسياري از بيماران به‌همين دليل آن‌را نمي‌پذيرند. اما در بازسازي دندان‌هاي به‌شدت تخريب شده كه اغلب آنها تحت درمان ريشه قرار گرفته اند، ابتدا هسته‌اي شبيه شكل دندان تراش خورده روي دندان ساخته شده و سپس روكش روي اين هسته سوار مي‌شود.
اکثر عمل‌های جراحی کاشت دندان در مطب دندانپزشک و گاهی در بیمارستان انجام می‌شود. بی‌حسی موضعی معمولاً برای این عمل‌های سرپایی کفایت می‌کند، اما گونه‌های متفاوتی از آرام‌بخش‌ها و مسکن‌ها، مانند نیتروز اکسید و آرام‌بخش درون وریدی یا خوراکی، نیز گاهی به کار برده می‌شود. عمل‌های جراحی جانبی، نظیر بزرگ کردن استخوان، نیز به صورت عمل‌های مجزا یا همزمان با قرار دادن ایمپلنت انجام می‌شود. هر عمل جراحی با توجه به شرایط بالینی و ترجیح بیمار و دندانپزشک/ جراح وی متفاوت خواهد بود.

پروتزهای دندان: انواع و روش ها

 

پروتز دندان همان چیزی است که در بین عموم جامعه با عنوان روکش دندان مرسوم است. دندانی که به شدت آسیب دیده را می توان با پروتز (روکش) پوشاند. اگر پوسیدگی شدیدی در دندان وجود داشته باشد و به دفعات زیاد پر شده باشد، یا اگر دندان تیره شده باشد برای مثال به دلیل درمان روت کانالی (درمان دندانی که دچار پوسیدگی وسیع کنار محل عصب شده و در معرض خطر از دست رفتن است) ، قرار دادن روکش ، درمان خوبی است. روکش باعث تقویت دندان شده و به بهبود ظاهر آن کمک می کند. دندانی که قرار است روکش شود، تراشیده می شود برای این که روی آن روکش قرار گیرد. تکنسین دندان با توجه به آکلوژن دندانی بیمار بر اساس کست ساخته شده توسط دندان پزشک ، اقدام به ساخت روکش می کند. این روکش به پایه دندان چسبانده می شود. برای ساخت روکش می توان از موادی چون طلا، آلیاژ های مختلف فلزی یا سرامیک ساخته شود.

انواع پروتز

پروتزهای دندانی شامل پروتزهای ثابت و متحرک است. پروتز ثابت خود شامل روکش و پل های بین دندانی می شود که خود بیمار نمی تواند آنها را از روی دندان هایش بیرون آورد. پروتزهای متحرک که شامل پروتزهای کامل و پروتزهای پارسیل یا (قسمتی) می شود، بیمار می تواند این پروتزها را از دهان خارج کند و بعد از تمیز کردن مجددا آنها را در محل خود قرار دهد. روکش ها جهت دندان های تخریب شده زیاد یا جهت استحکام آن دندان یا زیبایی ساخته می شود.

ایمپلنت بهترین روش جایگزینی دندان ها

یکی از کارهای نسبتا جدید دندان پزشکی جایگذاری دندان ها توسط ایمپلنت های دندانی یا کاشت دندان است که انواع دیگر از آن از دیر زمان در همه دنیا و در کشور ما نیز انجام می گرفته است ولی حدود ۲۵ سال است که از ایمپلنت  شبیه به ریشه دندان استفاده می شود که یک جهش مثبت درمانی در این رشته است و خیلی از کارهای پروتز را عملی تر، راحت تر و قابل قبول تر کرده است.

 به طور کلی این ایمپلنت ها از دو قسمت عمده تشکیل شده اند که یک قسمت که شبیه به ریشه دندان است توسط متخصصان جراحی فک و صورت یا متخصصان جراحی لثه یا هر دندان پزشکی که دوره کامل جراحی این رشته را دیده و تبحر کسب کرده در استخوان فک بیمار در محل دندان کشیده شده قرار می گیرد (بعضی وقت ها بلافاصله و همزمان با بیرون آوردن دندان این قسمت را که به آن پایه دندان می گویند در محل قرار می دهند) و بنا به نوع سیستم و طراحی آن و شرایط فک بیمار یا بلافاصله یا بعد از چند ماه متخصص پروتز یا هر دندان پزشک دیگری که دوره های کامل پروتز این رشته را دیده، دندان یا اتصال قسمتی از دندان ها را قالب گیری می کند و تاج دندان را می سازد. در مواردی پروتزهای کاملی که مبتنی بر ایمپلنت باشد با دقت ساخته خواهد شد و شخص بی دندان مجددا به عملکرد اصلی دندان ها و زیبایی و تکلم برمی گردد.

تمام اشکال متداول جایگزینی دندان‌ها از قبیل پل‌ها یا دندان مصنوعی می‌تواند بوسیله استفاده از ایمپلنت‌های دندانی انجام پذیرد. اگر شما فقط یک دندان طبیعی را از دست داده باشید یک ایمپلنت برای جایگزین‌نمودن کافی خواهد بود در فضاهای بزرگتر که تعداد دندان بیشتری از دست رفته، لزوما نیاز به استفاده از یک ایمپلنت برای هر دندان نمی‌باشد، هر چند تعداد دقیقی ایمپلنت بستگی به کیفیت و میزان استخوان در ناحیه‌ای که ایمپلنت کار گذاشته می‌شود، خواهد داشت. دانسیته (تراکم استخوان) در فک بالا عموما ضعیفتر از فک پایین می‌باشد و اگر در فک بالا اصلا هیچ دندانی وجود نداشته باشد حداقل شش ایمپلنت برای جایگزینی کامل دندان‌ها ، صورت ثابت کافی خواهد بود. در فک پایین بخصوص در جلوی آن استخوان خیلی محکم می‌باشد بنابراین نیاز به ایمپلنت‌های کمتری نسبت به فک بالا وجود خواهد داشت و تعداد چهار ایمپلنت می‌تواند ده دندان یا بیشتر از در فک پایین حمایت نماید. اگر چه استفاده از 5 تا 6 ایمپلنت متداول می‌باشد. ایمپلنت‌های دندانی معمولا از اصول مهندسی پیروی می‌کنند، آنها باید در یک استخوان قوی کار گذاشته شوند. 

از نظر علمي، کاشت دندان معادل ايمپلنت است که به شکل پيچ کردن دندان در استخوان لثه است. قيمت آن براي هر دندان بسته به موقعيت و فرد انجام دهنده، حدود يک تا يک ونيم ميليون تومان است. البته پروتزهاي ثابت (روکش يا بريج) نيز در ميان مردم به نام کاشت دندان خوانده مي شود. هزينه هر واحد بريج نيز بسته به جنس روکش (تمام سراميک يا فلز و سراميک) و نظر دندانپزشک و لابراتوار، از ۵۰ هزار تا ۳۰۰ هزار تومان متفاوت است. روکش هاي فلز سراميک (PFM) از بقيه روش ها معمول تر و ارزان تر هستند. تفاوت آنها و امکان انتخاب هر يک، به موقعيت قرارگيري دندان ها و وضعيت سلامت لثه و استخوان هاي داخل لثه بستگي دارد.

دندان مصنوعی کامل را به سختی میتوان استفاده کرد. ایمپلنت را میتوان در زیر دندانهای مصنوعی متحرک جایگذاری کرد تا بیشتر مشکلات مربوط به استفاده از دندان مصنوعی کامل رفع شود. 

در مورد دندانهای مصنوعی فک بالا، بیشتر افراد شکایت دارند که کام دهانشان پوشیده میشود بنابراین توانایی احساس و چشیدن غذاها کاهش می یابد. چهار ایمپلنت در زیر دندان مصنوعی بالا، دندان مصنوعی را محکم نگه میدارد بنابراین میتوان از اندازه کام دندان مصنوعی کاست و یا آن را حذف کرد.  دندانهای مصنوعی پایین را سخت تر از بالا می­توان استفاده کرد چون هیچ مکشی دیگر وجود ندارد که آن را در جای خود نگه دارد بنابراین دائما حرکت میکند و به لثه ها میخورد و باید با زبان و گونه آن را نگه داشت. تنها دو ایمپلنت در زیر دندان مصنوعی پایین به قدری وضعیت را بهبود میبخشد که بیمار کاملا از دندان مصنوعی خود راضی میشود. از آنجایی که دندان مصنوعی به ایمپلنت متصل و تکیه داده می شود نه لثه، بیمار میتواند غذا را خیلی محکمتر بجود بدون این که احساس ناراحتی پیدا کند بنابراین بهبود توانایی جویدن یکی از بزرگترین فواید این کار می باشد. فایده دیگر آن عدم استفاده از چسب دندان و مشکلات آن است. 

عصب کشی دندان

دندانساختار دندان


دندان از دو بخش ساخته شده است:

تاج:بخشی از دندان است که در دهان قابل مشاهده است.

ریشه:که به استخوان فک گسترش یافته و دندان را در موقعیت خودش نگه میدارد.

دندان همچنین دارای قسمت های دیگر است، از جمله

مینا – پوشش سخت خارجی

عاج – مواد نرم تر که مینای دندان را پشتیبانی میکند

سمان – مواد سخت است که سطح ریشه را میپوشاند

پالپ دندان – بافت نرم در مرکز دندان

سیستم کانال ریشه شامل پالپ دندان و قسمتی از تاج است که به نوک ریشه گسترش پیدا کرده است. هر دندان میتواند بیش از یک ریشه داشته باشد.

عصب‌کِشی (به انگلیسی: Endodontic therapy) یا درمان ریشه (به انگلیسی: root canal therapy) معالجه مجرای ریشه دندان (پالپ) است.

این روش درمان شامل خارج کردن ریشه یک دندان، تمیز کردن و شکل دادن به فضای کانال و در نهایت پر کردن آن به منظور جلوگیری از نفوذ باکتری به این ناحیه و بازگشت باکتری ها به سیستم اعصاب دندان است. هدف از انجام این کار فراهم کردن امکان باقی ماندن دندان در دهان بدون وجود اعصاب زنده در آن است و به این ترتیب می توان از درد احتمالی در هنگام جویدن غذا جلوگیری کرد و به منظور اهداف زیبایی دندان را در محل خود در دهان حفظ نمود.

he896

دلایل


بسیاری از مسائل می توانند به ناحیه پالپ و اعصاب دندان آسیب وارد کنند. در ادامه برخی از رایج ترین دلایل نیاز به استفاده از روش درمانی عصب کشی دندان ارائه شده است.

درد: وجود دندان درد رایج ترین علامت نیاز به عصب کشی است. دردی که نشانه نیاز به عصب کشی دندان است یک درد خاص می باشد. اگر دندان هنوز زنده باشد، فرد آسیب دیده حساسیت زیادی را نسبت به تماس مواد گرم یا سرد با دندان احساس خواهد کرد. در این حالت دندان فرد به صورت غیر منتظره در اواسط شب یا در زمانی که بیمار حتی غذا یا نوشیدنی مصرف نمی کند، دچار درد می شود. این درد می تواند به یک سر درد شدید در ادامه تبدیل شود که در حقیقت باعث می شود فرد علت اصلی و اولیه ایجاد درد را فراموش کند. اگر دندان مرده باشد و دچار آبسه دندان شود، بیمار در زمان جویدن غذا یا وارد کردن فشار به دندان درد احساس خواهد کرد.

آبسه: اگر یک دندان دچار آبسه شود، برای رفع مشکل لازم است دندان عصب کشی شود. آبسه زمانی تشکیل می شود که دندان می میرد و یک کیست در انتهای ریشه دندان تشکیل می شود. این چرک در ناحیه بافت مرده عصب تشکیل شده و با ایجاد باکتری در آن عفونی می شود. گاهی اوقات آبسه یک برآمدگی ایجاد می کند که شبیه یک جوش در ناحیه خارجی لثه ها است. بیمار حتی ممکن است متوجه شود که از این جوش ها چرک خارج می شود یا دهان وی دچار بوی بد شده است. آبسه ممکن است گاهی اوقات باعث ایجاد ورم یا خون ریزی در اطراف دندان شود و گاهی اوقات ورم زیادی در ناحیه گونه، فک، یا گلو در این ارتباط مشاهده می شود. اگر متوجه ایجاد این ورم شدید، لازم است که فوراً برای درمان به مطب دندان پزشک مراجعه نمایید. بسیاری از شرایط دیگر مربوط به آن نیز می توانند علائمی شبیه دندان درد داشته باشند. بنابراین بسیار مهم است که در زمان احساس درد در اطراف دندان، یک معاینه کامل از وضعیت دندان ها و ناحیه پالپ توسط دندان پزشک انجام شود تا به این ترتیب بتوان علت اصلی ایجاد مشکل را تشخیص داد.

پوسیدگی عمیق: اگر پوسیدگی دندان در ناحیه های زیرین دندان نفوذ کند و به بخش پالپ برسد، پالپ به واسطه باکتری ها دچار عفونت ریشه می شود. اگر این مسئله اتفاق افتد، دندان بیمار دچار التهاب یا درد می شود و در نهایت دندان می میرد و به یک بافت فاسد شده تبدیل خواهد شد. گاهی اوقات در این رابطه بیمار دردی احساس نمی کند، اما تنها راهی که دندان پزشک می تواند همه پوسیدگی های دندان را از دهان بیمار خارج کند از طریق عصب کشی و خارج کردن عصب آسیب دیده است.

آسیب به خاطر ضربه: اگر به یک دندان با نیروی زیاد ضربه وارد شود، ممکن است عصب موجود در انتهای ریشه از محل خود جدا شود و این موضوع باعث مرگ دندان خواهد شد. این مشکل ممکن است بلافاصله پس از تصادف یا وارد شدن ضربه به دندان ایجاد شود، یا احتمال دارد ایجاد این مشکل پس از چند سال از وارد شدن ضربه به دندان بیمار اتفاق افتد.

شکستن دندان: دندانی که شکسته شده یا ترک خورده در صورتی که این ترک خوردگی به نواحی عمیق دندان و ناحیه پالپ رسیده باشد، ممکن است نیاز به عصب کشی داشته باشد. اگر یک دندان به صورتی شکسته باشد که بخش زیادی از ساختار دندان در بالای خط لثه برای گذاشتن عاج یا سایر روش های بازیابی باقی نمانده باشد، ممکن است نیاز به عصب کشی دندان وجود داشته باشد تا به این ترتیب یک پست برای نگه داشتن ابزارهای بازیابی و ترمیم مورد نیاز در کانال دندان قرار گیرد.

جذب مجدد: جذب مجدد ریشه دندان شرایطی است که به واسطه آن ساختار دندان در نتیجه واکنش به یک آسیب، جراحت، کاشت مجدد دندان، یا تغییرات زیاد در محل قرارگیری دندان به خاطر ارتودنسی توسط بدن جذب می شود.

استفاده مکرر از روش های درمانی دندان پزشکی: روش های درمانی دندان پزشکی می توانند فشار زیادی را به یک دندان وارد کنند. گاهی اوقات کار کردن زیاد بر روی یک دندان باعث می شود پالپ دندان ملتهب شود. در این حالت دندان پزشک باید وضعیت دندان بیمار را معاینه کند تا به این ترتیب بتوان تشخیص داد آیا التهاب ایجاد شده برگشت پذیر است یا خیر.

عفونت


پالپ دندان از بافت نرمی ساخته شده است که شامل اعصاب و عروق خونی میباشد. اگر پالپ دندان توسط باکتری الوده شود اغاز به مردن میکند و در ادامه باکتری ها رشد میکنند و میتوانند با ایجاد سوراخی خود را به نوک ریشه دندان در جایی که اعصاب و عروق خونی قرار دارد برسانند.این پروسه ادامه خواهد یافت زیرا هیچ عاملی وجود ندارد که جلوی گسترش انها به ریشه را بگیرد و باعث میشود بافت انتهای دندان متورم و قرمز شود.

در این صورت  درد دندان می تواند اغاز شود و در موارد شدیدتر صورت متورم شود )به عنوان آبسه دندان شناخته میشود.)

jerm-giri-dandan

بهترین زمان عصب کشی دندان 


گاهی اوقات بیماران محل درد را در دندان های خود حس می کنند اما بعضی از این دردها ممکن است شبیه دردهای دندانی باشند یا دردهای دندانی را تقلید کنند. سینوزیت در دندان های فک بالا ممکن است به صورت درد احساس شود. حتی در ابتلا بهسینوزیت ممکن است در فشار و ضربه به دندان ها درد احساس شود. سردردهای میگرنی هم ممکن است به صورت دندان درداحساس شوند در حالی که دندان ها سالم اند و نیاز به عصب کشی ندارند.

بعضی از موارد از دردهای دندانی هم وجود دارد که دردها علت دندانی دارند ولی درمان مورد نیاز آنها عصب کشی نیست. مثلا حساسیت دندانی شیوع زیادی بین افراد دارد. در افراد دچار حساسیت دندانی، با تغییرات دمایی (مثل خوردن مواد خوراکی سرد) دندان ها به خصوص دندان های قدامی، بیشتر در ناحیه طوق دچار درد کوتاه و ناگهانی می شوند. حساسیت دندانی معمولا به عصب کشی نیاز ندارد و با درمان هایی مانند استفاده از خمیردندان های ضدحساسیت یا با کاربرد موادی که ممکن است دندان پزشک استفاده کند، درمان می شود. امروزه کاربرد لیزر هم برای درمان حساسیت های دندانی مطرح شده است.

ممکن است برخی اوقات  هم درد به دلیل گیرغذایی و مشکلات پرکردگی های قبلی یا روکش های قبلی ایجاد می شود و درمان این دردها هم با رفع این مشکلات و نه عصب کشی صورت می گیرد.

درمان کانال ریشه  یا همان عصب کشی گاهی به دلایل غیر عصب کشی هم ممکن است انجام شود. مثلا دندان پزشک یک دندان زنده سالم را به دلیل اینکه پایه روکش چند واحدی طویل صورت می گیرد و احتمال بروز مشکلات کانال ریشه در آینده برای آن خیلی بالاست، عصب کشی می کند.

400px-Root_Canal_Illustration_Molar.svg

روش عصب کشی دندان (درمان ریشه)


برای درمان عفونت در ریشه کانال ابتدا باید باکتری ها را حذف کرد.حذف باکتری میتواند همراه با حذف قسمتی از دندان باشد و یا تلاش شود که تنها باحذف باکتری دندان سالم حفظ شود و درمان ریشه یا عصب کشی انجام شود .پس از حذف باکتری کانال ریشه را پر کرده و دندان با پرکردن یا با تاج بسته میشود .در اغلب موارد بافت ملتهب در پایان به طور طبیعی التیام خواهد یافت. قبل ازدرمان ریشه (عصب کشی) معمولا از یک بی حسی موضعی استفاده میشود و این به این معنی است که عصب کشی نباید دردناک باشد و نباید احساس ناخوشایند تری از یک  حالت پرکردگی داشته باشد.در مان کانال ریشه معمولا موفق است و از هر 10 نفر 9 نفر میتوانند تا 10 سال دندان خود را نگه دارند.

زمانی که بافت عصبی دندان یا پالپ ان اسیب دید یاکتری ها به داخل پالپ دهان نفوذ پیدا کرده و در انجا تکثیر میشوند . این باکتری ها و بقایای فاسد پالپ میتواند باعث ایجاد عفونت یا ابسه شوند.

ابسه یک بسته پر از چرک است که در پایان کانال ریشه تشکیل میشود و زمانی رخ میدهد که عفونت از تمام کانال ریشه گذشته باشد و به پایان کانال رسیده باشد. علاوه بر ابسه عفونت در کانال ریشه میتواند عوارضی را ایجاد کند ازجمله:

1.از دست دادن استخوان اطراف نوک ریشه

2.مشکلات نفوذ عفونت به بیرون از ریشه.سوراخ ایجادشده در دندان میتواند به لثه ها و یا از طرق گونه به پوست راه پیدا کند .

قبل از درمان ریشه یا عصب کشی ممکن است دندانپزشک شما از دندان های اسیب دیده عکسی بگیرد . این کار به اواجازه خواهد داد تا یک تصویر واضح و روشن از کانال ریشه داشته باشد و وسعت هرگونه اسیبی را بررسی کند.

طی عصب کشی، درمان کانال ریشه معمولا تحت بی حسی موضعی انجام میگیرد . در برخی از موارد که دندان مرده است و حساس نیست ممکن است به بیحسی نیاز نباشد . گاهی اوقات ممکن است دندان به سختی بی حس شود . در این گونه موارد دندانپزک میتواند از تکنیک های ویژه بیحس کننده موضعی برای اطمینان از اینکه درمانش دردناک نخواهد بود استفاده کند.

مراقبت های پس از عصب کشی


براي چند روز اول پس از درمان ( ميانگين 10 روز ) دندان درمان شده امكان دارد دردهاي كم يا زيادي داشته باشد ؛ به طوريكه اين دردها در روزهاي اوليه ( 2 تا 3 روز اول ) بيشتر بوده و به صورت دردهاي خود به خود و ضرباندار و حساسيت دندان به لمس و فشار ، خود را نشان مي دهد و پس از اين مدت ، دردهاي خود به خود به تدريج كمتر شده و فقط به هنگام ضربه ( غذا خوردن يا برخورد دندان به دندان فك مقابل ) درد مي گيرد و در نهايت دردها كاملاً از بين مي رود . در مواردي به علت وجود التهاب شديد و يا عفونتهاي قبل از درمان ، اين دردها مي توانند حادتر و شديدتر بوده و گاه همراه تورم باشد كه جاي نگراني نداشته ، واكنش طبيعي بدن به تحريك و درمان انجام شده مي باشد كه با كمك داروها و گذشت زمان ، اين حالت حاد از بين مي رود . بنابراين لازم است داروهاي تجويز شده را مطابق دستورالعمل مصرف نمائيد .

دنداني كه نياز به درمان ريشه دارد ، اغلب شديداً خراب و ديواره هاي ضعيف و شكننده اي دارد ، بدين لحاظ لازم است در در طي دوران پانسمان بسيار احتياط نمائيد و از غذا خوردن معمول با دندان پانسمان شده اجتناب نمائيد . فقط مواد غذايي نرم . در صورت تخليه كامل پانسمان حتماً براي تجديد پانسمان مراجعه كنيد ؛ ولي در صورتي كه تنها قسمت سطحي پانسمان تخليه شده باشد و عمق آن دست نخورده باشد ، نيازي به مراجعه نداريد .

سوالي كه بسياري از بیماران مي پرسند اين است كه اگر دندانم معالجه ريشه شده است ، چرا هنوز درد دارم؟


در مرحله ابتدائي درمان ريشه به علت قطع نمودن و خارج كردن عروق و اعصاب از كانال ريشه ، يك زخم و التهابي در اطراف ريشه دندان در استخوان ايجاد مي گردد و مانند هر جاي ديگري از بدن كه اگر عضوي قطع و مجروح شود ، محل آن تا مدتي دردناك و ملتهب خواهد بود ، در مورد دردهاي بعد از درمان ريشه هم علت درد ، زخم و التهاب ناحيه قطع عصب در استخوان اطراف ريشه دندان ( و نه در كانال ريشه تميز شده و پرشده ) مي باشد . بنابراين وجود دردهاي احتمالي بعد از درمان موجب نگراني شما نشود . حالت درد بر اساس شدت التهاب ، عفونت قبلي كانالها ، تعداد كانالها و …. در افراد مختلف فرق مي كند .

- درمان ریشه دندانها در بیش از 90 % موارد با موفقیت همراه است و عدم موفقیت آن گاه با انجام عصب کشی مجدد و قطع ریشه قابل نگهدار ی است.

-دندان عصب کشی شده بعلت نداشتن عصب به پوسیدگی ، سرما و گرما حساس نبوده و در صور ت بهداشت ضعیف براحتی پوسیده می گردد و بعلت خارج کردن عصب و محتویات پالپ دندان مرده همانند یک دندان زنده و محکم نبوده و باید از خوردن غذاهای سفت و شکننده اجتناب کرد . چنانچه پر کردگیهای تاج بسیار وسیع باشد جهت جلوگیری از شکستگی و عود پوسیدگی دندان باید روکش شود.

ماندگاری و دوام


دندان درمان و ترمیم شده شما می تواند در صورت مراقبت صحیح برای تمام عمر دوام و ماندگاری داشته باشد. به خاطر اینکه پوسیدگی دندان هنوز می تواند در دندان های ترمیم شده ایجاد شود، رعایت مناسب بهداشت دهان و توجه به معاینات منظم دندان پزشکی برای پیش گیری از ایجاد مشکلات بعدی لازم و ضروری است.

با توجه به اینکه پس از عصب کشی دندان پالپ دندان دیگر زنده نیست، دندان هایی که ریشه آنها درمان شده می توانند شکننده شده و به احتمال بیشتر دچار شکستگی گردند. این موضوع یکی از ملاحظات مهمی است که در هنگام تصمیم گیری درباره استفاده از روکش کردن دندان یا پر کردن دندان پس از عصب کشی آن مورد توجه خاص قرار می گیرد. برای تعیین میزان موفقیت یا شکست و عصب کشی ناقص، رایج ترین روش تهیه یک عکس رادیولوژی جدید از دندان و مقایسه آن با عکس رادیولوژی تهیه شده قبل از شروع درمان می باشد. این مقایسه نشان می دهد که آیا دندان هنوز اشکال دارد یا وضعیت آن به نحو مناسب ترمیم شده است یا خیر.

 

طرح لبخند

1672110-focus

به یقین یکی از جلوه های گویا و لطیف در انسان لبخند زیبا و دلنشین اوست. زیبایی لبخند، حاصل هماهنگی و هارمونی اجزاء صورت و شکل دندان هاست. برای رسیدن به این هماهنگی شاید لازم باشد تغییراتی در فرم لثه، طول دندان، فاصله دندانها و برجستگی دندانها ایجاد شود تا در نهایت لبخندی زیبا حاصل آید. در واقع روابطی میان اجزای صورت، اندازه  هر عنصر، رنگ و شکل آنها در ترکیب با یکدیگر وجود دارد که رعایت تناسبات این روابط چهره را خواستنی و زیبا می کند. آنچه در اصلاح طرح لبخند توسط دندانپزشك مدنظر قرار می گيرد،  وجود قرينگي در دندانهای راست و چپ، رابطه صحيح قرار گرفتن دندانها با لب بالا و پايين  ، تناسب صحيح عرض و طول هر دندان و رابطه صحيح خطی و طولی بين دندانهای جلو، چه در لبه برنده و چه در لبه لثه ايی دندانها  و بسياری نكات ريز و درشت ديگری است  كه بر اساس فرمول ها و قوانين خاصی  ارزيابی می شود و هريك از اينها می تواند در خلق يك لبخند زيبا  تاثيری وافر داشته باشد. 3b اصلاح طرح لبخند فرآیند بهبود ظاهر لبخند و داشتن لبخند زیبا از طریق یک یا چند روش زیبایی دندان از قیبل روکش گذاری، باندینگ کامپوزیت، کاشت دندان و سفید کردن دندان است. در اصل، اصلاح طرح لبخند دندان فرآیندی است که انجام آن اختیاری است، در حالی که بازسازی و ترمیم کامل دندان ها فرآیندی است که باید انجام بگیرد.

خط لبخند

خط لبخند یک خط ذهنی که لبه دندان بالایی شما را از یک طرف به طرف دیگر دنبال می کند و به صورت ایده آل باید مشابه منحنی لب پایین شما در زمان لبخند زدن باشد. این تعریف استاندارد برای طرح لبخند می تواند برای کمک به تعیین میزان بلندی مورد نیاز برای دندان های شما مورد استفاده قرار گیرد.

انواع طرح لبخند


لبخند عاقلانه

lankhanda   در این نوع لبخند لبه دندانهای قدامی در یک خط مستقیم قرار میگیرند.  این نوع لبخند نشان دهنده هوش و بلوغ است . زیرا در سنین پایین دندانها به یک اندازه نیستند ولی وقتی سن بالاتر می رود و لبه دندانها ساییده میشود ، اندازه آنها یکسان می شود و لذا معمولا دندانهایی که در یک خط مستقیم قرار گرفته اند نشان دهنده بلوغ عقل و خبرگی است.

لبخند جوانی

lankhandj در این نوع لبخند دو دندان جلو ، بطور مشخص بلندتر از دو دندان کنار خود هستند. این نوع طرح لبخند نشانه جوانی و جسارت است و همچنین میتواند نشان دهنده  گرمی و صمیمیت باشد. در کسانی که لبهای برجسته دارند این نوع طرح لبخند زیباتر است.

لبخند اسپرت

lankhandas

این نوع طرح لبخند بین دو نوع طرح لبخند قبلی است. دو دندان جلو بلند تر از دندانهای کناری است. این لبخند نشان دهنده غیر جدی و غیر رسمی بودن است.

labkhand

عواملی  که در انتخاب طرح لبخند موثر است

  •  شکل صورت
  • انتظارات شخصی
  •  سن و جنس

طراحی لبخند علاوه بر جذابتر کردن لبخند، سلامت عمومی را نیز بهبود می‌بخشد. بخش مهمی از طرح لبخند دندان به مشکلات زیربنایی و اصلی، مانند پوسیدگی دندان، می‌پردازد، بنابراین لبخند زیبا هم نشانه جذابیت است و هم نشانه سلامتی. بیمار و متخصص طراحی لبخند پس از بازیابی سلامت دهان و دندان یکی از درمان‌های زیبایی زیر را با توجه به شرایط انتخاب می‌کنند:

  • ایمپلنت های دندان: ایمپلنت جایگزین دائمی و بلند مدت دندان از دست رفته است. ایمپلنت علاوه بر شباهت و عملکردی مشابه دندان طبیعی یکپارچگی و ساختار صورت را نیز حفظ می‌کند.
  • تاج دندان: تاج‌ پرسلن (سرامیکی/ چینی) بهترین روش ترمیم شکستگی، ترک خوردگی یا لب‌پریدگی دندان است. این روکش‌ها با ظاهر طبیعی‌شان نقص دندان‌ها را کاملاً می‌پوشاند.
  • سفید کردن دندان‌ها: ما با بهره‌گیری از مؤثرترین و نوین‌ترین سیستم‌های موجود سفید کردن دندان‌ها (بلیچینگ)، روش‌های درمان در منزل و در مطب را به بیماران ارائه می‌دهیم.
  • روکش پرسلن (سرامیکی/ چینی): این روکش‌های بسیار باریک همرنگ دندان به طور سفارشی برای هر بیمار متناسب با سطح‌های جلویی دندان به گونه‌ای ساخته می‌شود که اندازه و شکل دلخواه پدید بیاید. روکش راه حل ایده‌آلی برای ترمیم دندان لب پریده و تغییر رنگ داده محسوب می‌شود.
  • صاف و مرتب کردن: برای داشتن لبخندی زیبا دیگر لازم نیست سال‌ها سیم‌های فلزی را بر روی دندان‌هایتان تحمل کنید. امروزه با بهره‌گیری از ارتودنسی‌ های نامرئی گوناگون می‌توان تنها ظرف چند ماه دندان‌هایی صافتر و لبخندی خوشایندتر داشت.                                                                                                                       روش های درمانی فهرست شده زیر معمولاً در فرآیند ایجاد یک طرح لبخند زیبا و ماندگار در کلینیک های دندان پزشکی زیبایی مورد استفاده قرار می گیرد:
  • روکش دندان و پل
  • سفید کردن دندان ها
  • ایمپلنت دندان
  • لامینت (ونیر) دندان
  • تنظیم دندان ها و اصلاح فاصله بین آنها
  • طول دندان
  • خط لبخند
  • تناسب دندان
  • بافت دندان و ویژگی های مربوط به آن
  • طول عمر اصلاح طرح لبخند

مشکلات قابل حل از طریق طراحی لبخند


 

به کمک طراحی لبخند می‌توان نقص‌های زیبایی گسترده‌ای مانند موارد زیر را برطرف نمود.

  • تغییر رنگ و از بین رفتن رنگ دندان
  • ترک یا لب پریدگی دندان
  •     فرسودگی، تغییر شکل یا اندازه نامناسب دندان
  •     انحراف یا کجی ملایم دندان
  •     فاصله بین دندان‌ها
  •   لبخند لثه نما (لبخند لثه ای)
  • خط لثه ناصاف

مواردی که اصلاح می شود

  • رنگ دندان
  • تنظیم موقعیت و فاصله دندان ها
  • دندان های از دست رفته
  • هماهنگی و توازن
  • پروتز لب ها، لبخند و گونه ها

مراقبت های لازم پس از اصلاح طرح لبخند


 

اطلاعات ذیل راهنمای خوبی برای مراقبت های پس از اصلاح طرح لبخند، آماده سازی ونیرپرسلن وروکش های دندانی یا بریج هستند.

در صورت استفاده از بی حسی موضعی

  1. اثرات بیحسی موضعی معمولا بین 3 تا 4 ساعت ادامه پیدا میکند. به منظور جلوگیری از آسیب رسیدن به زبان، گونه ها ولب هایتان باید از جویدن تا از بین رفتن کامل بی حسی خودداری کنید. همچنین در صورت وجود بی حسی زیاد، از خوراکی ها یا نوشیدنی های داغ پرهیز کنید.
  2. از خوراکی های سفت و چسبناک (مانند آدامس) پرهیز کنید. این خوراکی ها موجب سست شدن ونیرها، روکش ها یا بریج های دندانی می شوند.
  3. اطراف لثه را به آرامی و بطور کامل با مسواک نرم مسواک کنید. روزی دو بار و هر بار به مدت 2 دقیقه دهان خود را با دهانشویه ی ریتاردکس شستشو دهید. مهم است که در روز مقرر برای قرار دادن ونیر روی دندان اطراف لثه تمیز و سالم باشد تا ونیر در محل قرار بگیرد. همین موارد برای روکش ها یا بریج های دندانی هم مشابه است.
  4.  از غذاهای خیلی تند یا شراب قرمز (که موجب ایجاد لک روی ونیرها، روکش ها یا بریج های موقت می شوند) خودداری کنید.
  5. در صورت امکان از مسواک Sonicare یا Water-Pik استفاده کنید.
  6.  در ابتدا طرح لبخندموقتتان یکپارچه است و امکان دارد کمی احساس عجیبی داشته باشید.لطفا در صورت نیاز از مسکن استفاده کنید.
  7. امکان کشیدن نخ دندان بین ونیرهای موقت وجود ندارد زیرا بهم پیوسته هستند.

   مهم

  • لطفا تا از بین رفتن بی حسی از خوراکی و آشامیدنی های داغ پرهیز کنید.
  • احساس حساسیت در ناحیه ای که آماده سازی رویش صورت گرفته در همان روز و روز بعدش طبیعی است.
  • اگر احساس هر گونه ناراحتی در دوره ی طرح لبخند موقت داشتید لطفا با دندانپزشک زیبایی ما تماس بگیرید.

moraghebat

پر کردن دندان