پروتزهای دندان: انواع و روش ها

 

پروتز دندان همان چیزی است که در بین عموم جامعه با عنوان روکش دندان مرسوم است. دندانی که به شدت آسیب دیده را می توان با پروتز (روکش) پوشاند. اگر پوسیدگی شدیدی در دندان وجود داشته باشد و به دفعات زیاد پر شده باشد، یا اگر دندان تیره شده باشد برای مثال به دلیل درمان روت کانالی (درمان دندانی که دچار پوسیدگی وسیع کنار محل عصب شده و در معرض خطر از دست رفتن است) ، قرار دادن روکش ، درمان خوبی است. روکش باعث تقویت دندان شده و به بهبود ظاهر آن کمک می کند. دندانی که قرار است روکش شود، تراشیده می شود برای این که روی آن روکش قرار گیرد. تکنسین دندان با توجه به آکلوژن دندانی بیمار بر اساس کست ساخته شده توسط دندان پزشک ، اقدام به ساخت روکش می کند. این روکش به پایه دندان چسبانده می شود. برای ساخت روکش می توان از موادی چون طلا، آلیاژ های مختلف فلزی یا سرامیک ساخته شود.

انواع پروتز

پروتزهای دندانی شامل پروتزهای ثابت و متحرک است. پروتز ثابت خود شامل روکش و پل های بین دندانی می شود که خود بیمار نمی تواند آنها را از روی دندان هایش بیرون آورد. پروتزهای متحرک که شامل پروتزهای کامل و پروتزهای پارسیل یا (قسمتی) می شود، بیمار می تواند این پروتزها را از دهان خارج کند و بعد از تمیز کردن مجددا آنها را در محل خود قرار دهد. روکش ها جهت دندان های تخریب شده زیاد یا جهت استحکام آن دندان یا زیبایی ساخته می شود.

ایمپلنت بهترین روش جایگزینی دندان ها

یکی از کارهای نسبتا جدید دندان پزشکی جایگذاری دندان ها توسط ایمپلنت های دندانی یا کاشت دندان است که انواع دیگر از آن از دیر زمان در همه دنیا و در کشور ما نیز انجام می گرفته است ولی حدود ۲۵ سال است که از ایمپلنت  شبیه به ریشه دندان استفاده می شود که یک جهش مثبت درمانی در این رشته است و خیلی از کارهای پروتز را عملی تر، راحت تر و قابل قبول تر کرده است که باید توسط متخصص ایمپلنت انجام شود.

 به طور کلی این ایمپلنت ها از دو قسمت عمده تشکیل شده اند که یک قسمت که شبیه به ریشه دندان است توسط متخصصان جراحی فک و صورت یا متخصصان جراحی لثه یا هر دندان پزشکی که دوره کامل جراحی این رشته را دیده و تبحر کسب کرده در استخوان فک بیمار در محل دندان کشیده شده قرار می گیرد (بعضی وقت ها بلافاصله و همزمان با بیرون آوردن دندان این قسمت را که به آن پایه دندان می گویند در محل قرار می دهند) و بنا به نوع سیستم و طراحی آن و شرایط فک بیمار یا بلافاصله یا بعد از چند ماه متخصص پروتز یا هر دندان پزشک دیگری که دوره های کامل پروتز این رشته را دیده، دندان یا اتصال قسمتی از دندان ها را قالب گیری می کند و تاج دندان را می سازد. در مواردی پروتزهای کاملی که مبتنی بر ایمپلنت باشد با دقت ساخته خواهد شد و شخص بی دندان مجددا به عملکرد اصلی دندان ها و زیبایی و تکلم برمی گردد.

تمام اشکال متداول جایگزینی دندان‌ها از قبیل پل‌ها یا دندان مصنوعی می‌تواند بوسیله استفاده از ایمپلنت‌های دندانی انجام پذیرد. اگر شما فقط یک دندان طبیعی را از دست داده باشید یک ایمپلنت برای جایگزین‌نمودن کافی خواهد بود در فضاهای بزرگتر که تعداد دندان بیشتری از دست رفته، لزوما نیاز به استفاده از یک ایمپلنت برای هر دندان نمی‌باشد، هر چند تعداد دقیقی ایمپلنت بستگی به کیفیت و میزان استخوان در ناحیه‌ای که ایمپلنت کار گذاشته می‌شود، خواهد داشت. دانسیته (تراکم استخوان) در فک بالا عموما ضعیفتر از فک پایین می‌باشد و اگر در فک بالا اصلا هیچ دندانی وجود نداشته باشد حداقل شش ایمپلنت برای جایگزینی کامل دندان‌ها ، صورت ثابت کافی خواهد بود. در فک پایین بخصوص در جلوی آن استخوان خیلی محکم می‌باشد بنابراین نیاز به ایمپلنت‌های کمتری نسبت به فک بالا وجود خواهد داشت و تعداد چهار ایمپلنت می‌تواند ده دندان یا بیشتر از در فک پایین حمایت نماید. اگر چه استفاده از 5 تا 6 ایمپلنت متداول می‌باشد. ایمپلنت‌های دندانی معمولا از اصول مهندسی پیروی می‌کنند، آنها باید در یک استخوان قوی کار گذاشته شوند. 

از نظر علمي، کاشت دندان معادل ايمپلنت است که به شکل پيچ کردن دندان در استخوان لثه است. قيمت آن براي هر دندان بسته به موقعيت و فرد انجام دهنده، حدود يک تا يک ونيم ميليون تومان است. البته پروتزهاي ثابت (روکش يا بريج) نيز در ميان مردم به نام کاشت دندان خوانده مي شود. هزينه هر واحد بريج نيز بسته به جنس روکش (تمام سراميک يا فلز و سراميک) و نظر دندانپزشک و لابراتوار، از ۵۰ هزار تا ۳۰۰ هزار تومان متفاوت است. روکش هاي فلز سراميک (PFM) از بقيه روش ها معمول تر و ارزان تر هستند. تفاوت آنها و امکان انتخاب هر يک، به موقعيت قرارگيري دندان ها و وضعيت سلامت لثه و استخوان هاي داخل لثه بستگي دارد.

دندان مصنوعی کامل را به سختی میتوان استفاده کرد. ایمپلنت را میتوان در زیر دندانهای مصنوعی متحرک جایگذاری کرد تا بیشتر مشکلات مربوط به استفاده از دندان مصنوعی کامل رفع شود. 

در مورد دندانهای مصنوعی فک بالا، بیشتر افراد شکایت دارند که کام دهانشان پوشیده میشود بنابراین توانایی احساس و چشیدن غذاها کاهش می یابد. چهار ایمپلنت در زیر دندان مصنوعی بالا، دندان مصنوعی را محکم نگه میدارد بنابراین میتوان از اندازه کام دندان مصنوعی کاست و یا آن را حذف کرد.  دندانهای مصنوعی پایین را سخت تر از بالا می­توان استفاده کرد چون هیچ مکشی دیگر وجود ندارد که آن را در جای خود نگه دارد بنابراین دائما حرکت میکند و به لثه ها میخورد و باید با زبان و گونه آن را نگه داشت. تنها دو ایمپلنت در زیر دندان مصنوعی پایین به قدری وضعیت را بهبود میبخشد که بیمار کاملا از دندان مصنوعی خود راضی میشود. از آنجایی که دندان مصنوعی به ایمپلنت متصل و تکیه داده می شود نه لثه، بیمار میتواند غذا را خیلی محکمتر بجود بدون این که احساس ناراحتی پیدا کند بنابراین بهبود توانایی جویدن یکی از بزرگترین فواید این کار می باشد. فایده دیگر آن عدم استفاده از چسب دندان و مشکلات آن است. 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>