پروتز دندان و ایمپلنت

 

دندان های مصنوعی به دو صورت پروتز دندان متحرک کامل و پروتز ثابت استفاده می شوند که در ادامه به تفاوت های آنها با یکدیگر از آنها می پردازیم.

پروتز متحرک کامل

برای جایگزینی کلیه دندان های از دست رفته یک فرد تهیه و استفاده می شود که توسط خود فرد در داخل دهان گذاشته شده و برداشته می شود.

پروتز ثابت

برای جایگزینی تعدادی از دندان های از دست رفته، از این نوع دندان مصنوعی استفاده می شود که توسط خود فرد گذاشته و برداشته نمی شود.
کارایی دندان مصنوعی به این مفهوم است که شما در استفاده از گروه های مختلف غذایی به خصوص میوه، سبزیجات، گوشت و حبوبات محدودیتی نداشته باشید، حتی اگر از روش هایی مانند خرد کردن (قطعه قطعه کردن یا لقمه کوچک برداشتن) استفاده کنید. عدم کارایی دندان مصنوعی نیز به این مفهوم است که شما در مصرف مواد غذایی به دلیل مشکل جویدن محدودیت داشته باشید به طوری که مجبور باشید از روش هایی مانند رنده کردن، له کردن و کوبیدن استفاده کنید.

ایمپلنت

ایمپلنت ها پایه هایی از جنس تیتانیوم خالص هستند که درون استخوان فک گذاشته می شود و به عنوان ریشه دندان جهت نگهداری روکش هایی که جایگزین تاج دندان می شوند استفاده می شوند این ریشه های مصنوعی پس از اینکه در استخوان محکم شدند، دندانهای جدید روی این ریشه ها نصب می گردند و این دندانها کاملا” از هر نظر شبیه به دندانهای طبیعی هستند و احساس می گردند .

این روکش ها بطور ثابت توسط چسب های دندانپزشکی به ایمپلنت چسبانیده می شوند. همچنین در مواردی که برای دندانهای مصنوعی فرد گیرکافی در دهان نداشته باشد، می توان از ایمپلنت های باریک یا مینی ایمپلنت ها به عنوان محل گیر مناسبی جهت ثابت نگداشتن دندان مصنوعی استفاده نمود.
بر حسب تعداد يا محل دندان‌هاي از دست رفته يا شدت تخريب دندان‌ها مي‌توان از طرح درمان‌هاي متفاوتي استفاده كرد. به‌طور كلي سه نوع درمان پروتز وجود دارد: متحرك، ثابت و پروتزهاي متكي بر ايمپلنت.
پروتز متحرك همان‌طور كه از نامش پيداست، شامل درمان‌هايي است كه پروتز در آن متحرك بوده و قابل خارج كردن از حفره دهان است. خود پروتزهاي متحرك دو نوع هستند: كامل و پارسيل. پروتز كامل، همان دندان مصنوعي‌هاي معروفي هستند كه به‌دنبال از دست رفتن دندان‌هاي يك يا هر دو فك ساخته مي‌شوند و اغلب افراد مسن از همين دست دندان‌ها استفاده مي‌كنند.
اگر هم فرد تعدادي از دندان‌هاي خود را از دست داده باشد، مي‌توان از پروتزهاي پارسيل استفاده كرد. اين پروتزها كه به پلاك‌هاي متحرك معروف هستند، به وسيله قلاب‌هاي فلزي به دندان‌هاي باقيمانده گير مي‌كنند.
ایمپلنت ها به جای دندانی که از بین رفته اند جایگزین می شوند. این دندان ها مثل دندان های دائمی شما زیبایی مطلوبی دارند و شما از اینکه دوباره چندین دندان خود را بدست آورده اید راضی خواهید بود و لبخند شما زیبا تر از گذشته خواهد شد.
و در مواردی که کل دندان ها را نداشته باشید و امکان استفاده از تعداد زیاد ایمپلنت موجود نباشد، می توان با قرار دادن ۴ یا ۵ ایمپلنت از آنها به عنوان پایه دست دندان استفاده کرد تا دیگر دست دندان شما در دهانتان جا به جا نشود و احساس راحتی بیشتری داشته باشید.

ايراد بسيار بزرگ پروتزهاي متحرك، جدا از بحث متحرك بودن و مشكلات مربوط به آن، عدم جلوگيري از تحليل استخوان باقيمانده است. بنابراين دير يا زود اين پروتزها گير خود را از دست داده و اصطلاحاَ لق مي‌شوند كه نياز به قالب‌گيري و تصحيح دارند. در عين حال اين پروتزها نياز به مراقبت هاي خاصي دارند و شب‌ها بايد حتما از دهان خارج شوند.
نوع ديگري از پروتزهاي متحرك كه در حال حاضر رواج بيشتري در كشور ما پيدا كرده (اوردنچر)است. در اوردنچر ريشه‌هاي قابل نگهداري دندان‌هاي جلويي (عمدتا دندان نيش) درمان ريشه شده و پروتز متحرك كامل، با اتصالات مخصوصي به اين ريشه‌ها متصل مي‌شود. حسن بزرگ اين پروتزها تحليل بسيار كمتر استخوان فك و گير بالاتر آنها در مقايسه با پروتزهاي كامل عادي است.
پروتزهاي ثابت (يا همان روكش‌هاي چيني) رايج‌ترين روش درمان در تمام دنيا براي جايگزين كردن يك يا دو دندان از دست رفته در شرايطي است كه دندان‌هاي كناري در دهان وجود دارند. همچين پروتز ثابت، اصلي‌ترين درمان براي بازسازي دندان‌هاي تخريب شده‌اي است كه امكان انجام درمان‌هاي عادي ترميمي براي‌شان وجود ندارد.
اگر يك يا چند دندان از دست رفته باشند و دندان‌هاي كناري وجود داشته باشند، مي‌توان دندان‌هاي كناري را تراش داده و يك پل (بريج) روي اين پايه‌هاي باقيمانده سوار كرد كه دندان يا دندان‌هاي غايب را جايگزين مي‌كند.
ايراد بزرگ اين درمان تراش خوردن دندان‌هاي سالم است كه بسياري از بيماران به‌همين دليل آن‌را نمي‌پذيرند. اما در بازسازي دندان‌هاي به‌شدت تخريب شده كه اغلب آنها تحت درمان ريشه قرار گرفته اند، ابتدا هسته‌اي شبيه شكل دندان تراش خورده روي دندان ساخته شده و سپس روكش روي اين هسته سوار مي‌شود.
اکثر عمل‌های جراحی کاشت دندان در مطب دندانپزشک و گاهی در بیمارستان انجام می‌شود. بی‌حسی موضعی معمولاً برای این عمل‌های سرپایی کفایت می‌کند، اما گونه‌های متفاوتی از آرام‌بخش‌ها و مسکن‌ها، مانند نیتروز اکسید و آرام‌بخش درون وریدی یا خوراکی، نیز گاهی به کار برده می‌شود. عمل‌های جراحی جانبی، نظیر بزرگ کردن استخوان، نیز به صورت عمل‌های مجزا یا همزمان با قرار دادن ایمپلنت انجام می‌شود. هر عمل جراحی با توجه به شرایط بالینی و ترجیح بیمار و دندانپزشک/ جراح وی متفاوت خواهد بود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>