ارتودنسی لینگوال چیست؟ (روش، مزایا و هزینه)

یکی از مواردی که به شدت مورد توجه بيماران و شرکتهای تجاری قرار دارد استفاده از روشهايی است که براکتها ( نگينهایی که برای درمان ارتودنسی ثابت استفاده میشود) از داخل دندانها چسبانده شود و بدون ديده شدن هيچ اثری، دندانهای بيمار صاف شوند.از انجاييکه اين درمان برای رسيدن به نتايج موفقيت آميز نياز به ابزار و تجهيزات خاصی دارد ،امکان انجام آن در ايران با امکانات موجود تنها برای درمانهای ساده و جزيی ممکن می باشد . البته در اين موارد هم چسباندن براکتها از سمت داخل دندانها به شدت باعث آزردگی زبان بيمار شده و مشکلات قابل توجهی را هنگام غذا خوردن برای بيمار به وجود می آورد که در مواردی ،بيماران بخاطر عدم تحمل آنها با مراجعه خواهان توقف درمان خود مي شوند. البته ارتودنسی با این روش باعث داشتن طرح لبخند بهتری در دوران درمان می شود.

LG_1373792830_287afc5d1b9a0fa5a4e0d786126c96a3
روش انجام ارتودنسی لینگوال

بر خلاف ارتودنسی ثابت به روش معمولی که در آن وسایل ارتودنسی به سطح خارجی دندانها متصل می شود، در ارتودنسی “لینگوال” یا “زبانی” وسایل به سطح داخلی و پشت دندانها (سمت زبانی) متصل شده و کاملا پنهان و غیر قابل رویت می باشد. ارتودنسی لینگوال یا ارتودنسی از پشت دندان حدود ۱۵ سال پیش برای اولین بار به علم ارتودنسی معرفی شد، در آن سال‌ها  متخصصین ارتودنسی تصور می کردند این روش به زودی ارتودنسی را دگرگون خواهد کرد و با پیشرفت روزافزون، جایگزین تمامی روش‌های روتین ارتودنسی ثابت می‌شود. اصول کلی این روش مانند ارتودنسی ثابت معمولی است که در آن نیروی ارتودنسی از طریق براکت‌هایی که به سطح دندان چسبانده می‌شود، موجب حرکت آن به محل مناسب می‌شود. این تکنیک فوق العاده پیشرفته برای افراد بزرگسالی که تمایل به بهبود وضعیت دندانهای خود دارند اما نگران مشاهده شدن وسایل ارتودنسی هستند، راه حل مناسبی است. این روش را نباید با درمانهای ارتودنسی ثابتی که از وسایل همرنگ دندان استفاده می نمایند و نامریی خوانده می شوند، اشتباه گرفت. در این روش به علت متصل شدن وسایل به سطوح داخلی دندانها، وسایل ارتودنسی کاملا پنهان می باشد ولی یکی از مهمترین نگرانی ها امکان آسیب و آزار زبان و اشکال در صحبت کردن و غذا خوردن است. ارتودنسی لینگوال یا زبانیهمانگونه که در درمانهای ارتودنسی ثابت برای عادت کردن لب ها به وسایل ارتودنسی یک یا دو هفته زمان نیاز است، در روش ارتودنسی لینگوال نیز امکان ایجاد ناراحتی در چند هفته اولیه وجود دارد و پس از آن زبان فرد به وضعیت موجود عادت کرده و این مشکل نیز برطرف می گردد. از دیگر مشكلات ارتودنسی لینگوال، هزینه چند برابر بیشتر این روش نسبت به هزینه ارتودنسی ثابت است ومحدود بودن آن به درمان‌های نسبتا ساده ارتودنسی، طول مدت بیشتر درمان و پروسه های لابراتواری پیچیده می باشد. متاسفانه در حال حاضر ارتودنسی لینگوال هنوز نمی‌تواند در اکثر درمان‌های ارتودنسی جایگزین قابل اعتمادی برای ارتودنسی ثابت باشد و تنها جهت رفع نامنظمی‌های بسیار ساده و مختصر دندان‌ها آن هم در افرادی که به دلیل شرایط کاری‌شان به هیچ وجه نمی‌توانند ظاهر وسایل ارتودنسی معمول را بپذیرند، توصیه می‌شود. البته امید است که با پیشرفت بیشتر این تکنیک و رفع مشکلات موجود آن در سال‌های آینده، بتوان از آن برای رفع مشکلات ارتودنسی بیشتری بهره برد.

مزایای ارتودنسی لینگوال

یک راه حل تحریک کننده به لحاظ زیبایی در ارتودنسی استفاده از براکت های لینگوال می باشد. این براکت ها بجای چسبیدن به سطوح بیرونی دندانها به گونه ای اختصاصی طرح ریزی شده اند تا به پشت دندانها چسبیده و موقع لبخند زدن دیده نشوند. در واقع کسی متوجه بودن این براکت ها پشت دندانهای شما نمی شود مگر اینکه به داخل دهان شما با دقت نگاه کند. علاوه بر این مزایای ارتودنسی لینگوال که عنوان شد، هیچ دلیل قانع کننده پزشکی و بالینی دیگری برای استفاده از براکت های لینگوال نسبت به براکت های معمول وجود ندارد.

معایب ارتودنسی لینگوال

نباید انتظار داشته باشید که دندانپزشک خانوادگی شما قادر به استفاده از این سیستم برای شما باشد. حتی ارتودنتیست ها می بایست دوره ای تخصصی را پشت سر گذارند تا بتوانند با این روش بیماران خود را درمان کنند. هر ارتودنتیستی این انتخاب درمانی را مطرح نمی کند. قرارگیری براکت های لینگوال پشت دندانها ممکن است سبب ناراحتی جدی برای بیمار گردد. از سویی چسباندن این براکت ها می تواند چالشی جدی برای متخصص ارتودنسی باشد، زیرا لازم است بیمار تا حد امکان سر خود را رو به عقب نگهدارد تا درمانگر بتواند پروسه قرارگیری براکت ها را دقیق تر انجام دهد. ارتودنتیست نیز باید بیشتر سر خود را در طی این عمل خم کند.
براکت های لینگوال نسبت به براکت های شیوه معمول بهم نزدیکتر قرار خواهند گرفت زیرا محیط داخلی قوس نسبت به محیط بیرونی آن کوچکتر می باشد. این امر سبب مشکل تر شدن استقرار براکت ها و تنظیمات جلسات آینده می گردد. به علاوه در ابتدا براکت های لینگوال نسبت به براکت های معمولی موجب ناراحتی بیشتری برای زبان بیمار می شوند. همچنین ارتودنتیست ها به دلیل پروسه پیچیده و ملال آور روش لینگوال نسبت به براکت های سرامیکی که خود هزینه ای بالاتر نسبت به براکت های فلزی سنتی دارند مبلغ به وضوح بیشتری را از بیماران طلب می کنند.

هزینه و قیمت

یکی از بزرگترین فاکتورهای تاثیرگذار بر هزینه ارتودنسی لینگوال هزینه مواد اولیه استفاده شده در این نوع بریس ها است. امروزه بیشتر از بریس های فلزی برای بیمار استفاده می شود و این نوع بریس ها می تواند هزینه درمان ارتودنسی را کاهش دهد. علاوه بر این، لزوم استفاده از تکنولوژی CAD/CAM باعث افزایش هزینه ارتودنسی در مقایسه با ارتودنسی خارجی می شود. اصلاحات دقیق، زمان درمان طولانی، و هزینه بالای ابزارهای جانبی مورد نیاز به معنی بالاتر بودن هزینه استفاده از بریس های لینگوال در مقایسه با بریس های عادی ارتودنسی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>